എന്താണ് ജ്യോതിശാസ്ത്രം?

                                                                                                                   
                                                                                                                                                                                                                                                                                 

                    എന്താണ് ജ്യോതിശാസ്ത്രം?                

                                                                                                                                                                                                                                                     

                   കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍                

                                                                                             
                             
                                                       
           
 

എന്താണ് ജ്യോതിശാസ്ത്രം?

 

വളരെ അധികം തെറ്റിദ്ധാരണക്ക് വിധേയമായ ഒരു പദമാണ് ജ്യോതിശാസ്ത്രം. ഇത് ജ്യോതിഷവുമായി പലപ്പോഴും തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആകാശ ഗോളങ്ങള് മനുഷ്യജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കുമെന്നും ആ സ്വാധീനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില് മനുഷ്യരുടെ ഭാവി പ്രവചിക്കാന് കഴിയുമെന്നുമുള്ള വിശ്വാസമാണ് ജ്യോതിഷത്തിന്റെ (ജ്യോത്സ്യത്തിന്റെ) അടിസ്ഥാനം. എന്നാല് ഗ്രഹങ്ങള് (planets), ധൂമകേതുക്കള് (comets), നക്ഷത്രങ്ങള് (stars), താരാപഥങ്ങള് (galaxies) തുടങ്ങിയവയേയും ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിന് പുറത്ത് നടക്കുന്ന പ്രതിഭാസങ്ങളേയും കുറിച്ചു പഠിക്കുന്ന ശാസ്ത്രശാഖയാണ് ജ്യോതിശാസ്ത്രം. അതായത് ജ്യോതിഷം ഒരു വിശ്വാസമാണ് അഥവാ വിശ്വാസത്തില് അധിഷ്ഠിതം ആണ് എന്നാല് ജ്യോതിശാസ്ത്രം ഒരു ശാസ്ത്രശാഖയാണ്. ഇത് രണ്ടും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അറിയാത്ത അവസ്ഥ പലപ്പോഴും തെറ്റിദ്ധാരണകള്ക്ക് അവസരം ഒരുക്കുന്നു. ഇതിനു പ്രധാന കാരണം രണ്ടിലും ഒരേ നാമങ്ങളും പദങ്ങളും ഉപയോക്കുന്നതാവാം. പൌരാണിക കാലത്ത് ഒരേ അടിസ്ഥാനത്തില് വളരുകയും എന്നാല് ശാസ്ത്ര പുരോഗതിയില് ഒന്ന് മുന്നോട്ടു പോവുകയും മറ്റേതു വിശ്വാസത്തില് അധിഷ്ടിതമാവുകയും ചെയ്തതാണ് ഇതിനു വഴി വെച്ചത്. സുപ്രസിദ്ധ ജര്മന് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ കെപ്ലര് നടത്തിയ പ്രശസ്തമായ ഒരു താരതമ്യം ഉണ്ട്. അതിബുദ്ധിമതിയായ അമ്മയുടെ വിഡ്ഢിയായ മകള് എന്നാണ് അദ്ദേഹം ജ്യോതിഷത്തെ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തോട് ബന്ധപെടുത്തി പറഞ്ഞത്.

 

 

 

‘പ്രകാശത്തിന്റെ ശാസ്ത്രം’ എന്ന അര്ത്ഥത്തില് ആണ് ജ്യോതിശാസ്ത്രം എന്ന നാമം ഉണ്ടായത്. ആദിമ കാലം മുതല് മനുഷ്യന് ആകാശ നിരീക്ഷണം നടത്തിയിരുന്നു. സൂര്യചന്ദ്രാദികളുടെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും ഗ്രഹങ്ങളുടെയും സ്ഥാനവും പ്രത്യേകതകളും അവര് നിരീക്ഷിച്ചു. അതുവഴി സൂര്യന്, ചന്ദ്രന് എന്നിവയുടെ സ്ഥാനം നക്ഷത്രഗണങ്ങളുടെതുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത് കാലനിര്ണയം നടത്തി ഋതുക്കളുടെ മാറ്റത്തെപ്പറ്റി മനസ്സിലാക്കി. സൂര്യന്റെ സ്ഥാനം ഏതു നക്ഷത്ര ഗണത്തില് എത്തുമ്പോഴാണ് മഴ ആരംഭിക്കുന്നത്, എപ്പോഴാണ് കൃഷി ഇറക്കേണ്ടത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങള് നിര്ണയിക്കാന് ഇത് ആദിമ മനുഷ്യനെ സഹായിച്ചു. ആ കാലത്ത് നഗ്നനേത്രങ്ങള് കൊണ്ടുള്ള നിരീക്ഷണം മാത്രം ആയിരുന്നു ഇതിനു ഏക വഴി. പൌരാണിക ലോകത്തെ പ്രധാന നാഗരികതകളില് ജ്യോതിശാസ്ത്രവും വളര്ന്നിരുന്നു. ബാബിലോണിയയിലും ഈജിപ്തിലും ഇന്ത്യയിലും ചൈനയിലും പേര്ഷ്യയിലും തെക്കേ അമേരിക്കന് നാഗരികതകളിലും ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന് പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചു. അവര് നിരീക്ഷണത്തിനായി സൌകര്യങ്ങള് ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. എന്നാല് അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്ന ധാരണ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ഭൂമി ആണ് എന്നായിരുന്നു.

 

എന്നാല് മധ്യകാലത്ത് യൂറോപ്പില് നിലവിലിരുന്ന ഇരുണ്ടയുഗത്തില് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന് മാത്രമല്ല പൊതുവില് ശാസ്ത്രപുരോഗതിക്ക് തിരിച്ചടിയേറ്റു. പിന്നീട് നവോദ്ധാന കാലത്തിന്റെ തുടക്കത്തില് റോമിന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങള്ക്കും അബദ്ധ ധാരണകള്ക്കും എതിരെ ശബ്ദിച്ചവര്ക്ക് നേരിട്ട അനുഭവങ്ങള് മറക്കാന് പറ്റുന്നതല്ല. ബ്രൂണോയുടെയും ഗലീലിയോയുടെയും അനുഭവങ്ങള്, എന്നാല് ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പുരോഗതിയെ പിന്നോട്ടടിപ്പിച്ചില്ല. എന്നാല് യൂറോപ്പ് പിന്നോട്ട് പോയ കാലത്തും ഏഷ്യയില് ജ്യോതിശാസ്ത്രം വളരുകയായിരുന്നു. അറേബ്യയിലും പേര്ഷ്യയിലും നിരവധി പ്രഗല്ഭ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞര് ഉയര്ന്നു വന്നു. അക്കാലത്ത് നിരവധി നക്ഷത്രങ്ങള്ക്ക് നല്കിയ അറബി നാമങ്ങള് ഇന്ന് ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. അല്‍ദെബരാന്‍ (രോഹിണി), മെരാക്,  അല്‍ടെയര്‍ തുടങ്ങിയവ ഉദാഹരണം.

 

 

 

നവോദ്ധാന കാലഘട്ടത്തില് യൂറോപ്പില് ശാസ്ത്രം അതിവേഗം പുരോഗമിച്ചു. ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിലും വന് മാറ്റങ്ങളാണ് ഉണ്ടായത്. അതുവരെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കേന്ദ്രം ഭൂമി ആണ് എന്നാണു വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. എന്നാല് കോപ്പര് നിക്കസ് സൂര്യനെ കേന്ദ്രമായി ഒരു പ്രപഞ്ച മാതൃക അവതരിപ്പിച്ചു. അന്നത്തെ കാലത്ത് അത് ഒരു വമ്പിച്ച മാറ്റം തന്നെ ആയിരുന്നു. പിന്നീട് കെപ്ലറും ഗലീലിയോവും ഈ വിഷയത്തില് കൂടുതല് പഠനങ്ങള് നടത്തി. ഗലീലിയോ ദൂരദര്ശിനിയുടെ ഘടനയില് പരിഷ്കാരം വരുത്തുകയും അതുവഴി ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും ബുധന്, ശുക്രന്, ചൊവ്വ, വ്യാഴം, ശനി തുടങ്ങിയ ഗ്രഹങ്ങളെയും വ്യാഴത്തിന്റെയും ശനിയുടേയും ഉപഗ്രഹങ്ങളെയും നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് ഭൂമി പ്രപഞ്ച കേന്ദ്രം അല്ലെന്നും മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളെ പോലെ സൂര്യനെ ചുറ്റുന്ന ഒരു ഗ്രഹം മാത്രമാണെന്നും ഉള്ള സത്യത്തെ ഉറപ്പിച്ചു.

 

നൂറ്റാണ്ടുകള്ക്കൊപ്പം ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിലും വന് പുരോഗതി ഉണ്ടായി. ടെലിസ്കോപ്പ് കൂടുതല് മെച്ചപ്പെട്ടതായി. യുറാനസ്,നെപ്ട്യൂണ് എന്നിവയെ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടാവുമ്പോഴേക്ക് കണ്ടെത്തി. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയില് തന്നെ പ്ലൂട്ടോയെ കണ്ടെത്തി എങ്കിലും ഗ്രഹമായി പരിഗണിക്കാന് വേണ്ട യോഗ്യതകള് അതിനില്ലാത്തതിനാല് ഗ്രഹം എന്ന സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടു.നിരവധി ശാസ്ത്രജ്ഞര് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തില് വിവിധ മേഖലകളില് അനവധി സിദ്ധാന്തങ്ങള് അവതരിപ്പിച്ചു. ചിലവ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. നിരവധി സിദ്ധാന്തങ്ങള് മുന്നോട്ടു പോയി. പലതും പുതിയ അറിവുകള്ക്കൊപ്പം പുതുക്കപ്പെട്ടു. സൂര്യന് ഒരു സാധാരണ നക്ഷത്രം ആണെന്ന് പലരും സിദ്ധാന്തിച്ചെങ്കിലും സ്പെക്ട്രോസ്കോപിന്റെ വരവോടെ ആണ് ഇതിനു ഒരു സ്ഥിരീകരണം ലഭിച്ചത്. 1815 -ല് ഫ്രോണ് ഹോഫര് സൂര്യന്റെ സ്പെക്ട്രത്തില് നിരവധി രേഖകള് കണ്ടെത്തി. ഇതിനു കാരണം സൂര്യനിലെ വിവിധ മൂലകങ്ങളുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ആണെന്ന് കിര്ഷോഫ് കണ്ടുപിടിച്ചു. ഇതോടെ സൂര്യന് ഒരു സാധാരണ നക്ഷത്രം മാത്രം ആണെന്ന കാര്യം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു  ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടില് മാത്രം ആണ് സൌരയൂഥത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ രൂപം തിരിച്ചറിഞ്ഞതും ആകാശഗംഗ എന്ന നമ്മുടെ താരാപഥത്തെ കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയതും അത് പോലെയുള്ള കോടാനുകോടി താരാപഥങ്ങള് ഉണ്ടെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞതും. നക്ഷത്രങ്ങളെയും ഗ്രഹങ്ങളെയും മറ്റു ബാഹ്യാകാശ വസ്തുക്കളെക്കുറിച്ച് കൂടുതല് മനസ്സിലാകുകയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ജനനം, അതിനു സംഭവിക്കുന്ന പരിണാമങ്ങള്, അതിന്റെ അന്ത്യം, പിന്നീട് സംഭവിക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ മാറ്റങ്ങള് എന്നിവ കൂടുതല് പഠിക്കുകയും ആ പഠനം തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് മാത്രമല്ല, ജ്യോതിശാസ്ത്രം, പ്രപഞ്ചത്തില് നടക്കുന്ന വിവിധങ്ങളായ പ്രതിഭാസങ്ങള് പഠിക്കുകയും വിശദീകരിക്കുകയും പ്രവചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

 

ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ ചരിത്രം – പൌരാണിക ജ്യോതിശാസ്ത്രം.

 

ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ ചരിത്രം നിരവധി സഹസ്രാബ്ദങ്ങള്‍ മുന്‍പ്‌ തുടങ്ങിയതാണ്. പ്രാചീന മനുഷ്യന്‍ ആകാശത്തില്‍ നക്ഷത്രങ്ങളെയും സൂര്യചന്ദ്രാദികളെയും നോക്കി അത്ഭുതപ്പെട്ടിരുന്നു. സമൂഹങ്ങള്‍ രൂപപ്പെട്ടതോടെ ആശയ കൈമാറ്റം വേഗത നേടിയത് ഈ അത്ഭുതം ആരാധനയിലേക്കും കണക്കുകൂട്ടലുകളിലേക്കും എത്തുന്നതിന്‍റെ വേഗം കൂട്ടി. നദീതടസംസ്കാരങ്ങളുടെ പിറവി ആകാശത്തിലെ പ്രതിഭാസങ്ങളെ ദൈനദിന ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നതിന് സാഹചര്യം ഒരുക്കി. മഴ തുടങ്ങുന്നതെപ്പോള്‍, വിത്തിറക്കേണ്ടത് ഏതു സമയം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങള്‍ നിര്‍ണയിക്കാന്‍ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സ്ഥാനം ഉപയോഗിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് വാനനിരീക്ഷണത്തോടുള്ള സമീപനത്തില്‍ വന്‍മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തി. മിക്കവാറും എല്ലാ പൌരാണിക നാഗരികതകളും പ്രപഞ്ചം, അതിന്‍റെ തുടക്കം, സ്രഷ്ടാവ്‌, ജീവന്‍റെ ഉല്പത്തി തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പലതരം സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ മെനഞ്ഞിരുന്നു. അവ മിക്കവാറും അസംബന്ധങ്ങളും ആയിരുന്നു. ആദ്യകാല ഈജിപ്ഷ്യന്‍ ജനതയുടെ വിശ്വാസം പ്രപഞ്ചം വളരെ വലിയ ഒരു പെട്ടി ആണെന്നും അതിന്‍റെ അടിത്തട്ടിലെ തലത്തിന്‍റെ മധ്യത്തിലാണ് ഈജിപ്ത് എന്നും ഈ പെട്ടിയുടെ മുകളില്‍ നിന്ന് താഴോട്ടു തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന വിളക്കുകളാണ് നക്ഷത്രങ്ങള്‍ എന്നും ആയിരുന്നു. പിന്നീട് സിറിയസ് (രുദ്രന്‍) നക്ഷത്രത്തിന്‍റെ ഉദയം നോക്കി നൈല്‍ നദിയില്‍ എപ്പോള്‍ വെള്ളം ഉയരാന്‍ തുടങ്ങും എന്ന് കണക്ക് കൂട്ടാന്‍ അവര്‍ പഠിച്ചു. ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ച് അതെ കാരണം കൊണ്ട് തന്നെ കൂടുതലായൊന്നും മനസ്സിലാക്കേണ്ട എന്ന് ചിലര്‍ കരുതിയപ്പോള്‍ ചില നാഗരികതകള്‍ ആദ്യകാലത്ത് തന്നെ ആകാശ നിരീക്ഷണങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തലുകളും നടത്തി. ബി.സി. 1300-ഇല്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന ചൈനീസ് ജ്യോതിശാസ്ത്രക്കുറിപ്പുകള്‍ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മൂവായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുന്‍പ്, നാടോടികളായിരുന്ന ചാല്‍ഡിയന്‍ ഗോത്രക്കാരാണ് ആദ്യമായി രാശിചക്രത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് സിംഹം, കാള, ഞണ്ട് തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങള്‍ കല്പിച്ചത്. ഈ രൂപങ്ങളാണ് പിന്നീട് ലോകത്തിന്‍റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നത്. ബി.സി. 700-കളില്‍ തന്നെ ബാബിലോണിയന്‍മാര്‍ക്ക്‌ ചില പ്രാപഞ്ചിക പ്രതിഭാസങ്ങള്‍ പ്രവചിക്കാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നു. ആദ്യമായി ഒരു നക്ഷത്ര കാറ്റലോഗ് ഉണ്ടാക്കിയതും ബാബിലോണിയക്കാര്‍ ആയിരുന്നു. ഈജിപ്ഷ്യന്‍മാര്‍ അവരുടെ പിരമിഡുകള്‍ നിര്‍മിക്കുന്നതിന് ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിന്‍റെ സ്ഥാനം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. കൂടാതെ ക്രിസ്തുവിനു മുന്‍പ്‌ മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ തന്നെ അവര്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കലണ്ടര്‍ ഒരു വര്‍ഷം എന്നത് 365 ദിവസങ്ങള്‍ ഉള്ളതായിരുന്നു.

 

ജ്യോതിശാസ്ത്രം ഏറ്റവും പുരോഗമിച്ച നാഗരികതകളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു ചൈനയില്‍. അറബികള്‍ ശക്തരായി വരുന്നതിനു മുന്‍പുള്ള ലോകത്തില്‍, ഏറ്റവും കൃത്യതയും സ്ഥിരതയും ഉള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളും നിഗമനങ്ങളും നടത്തിയത് ചൈനക്കാര്‍ ആയിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു മുന്‍പ് പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ തന്നെ രാശികളെക്കുറിച്ച് അവര്‍ അടിസ്ഥാനപരമായ ധാരണകള്‍ വച്ചുപുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. 4000 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് തന്നെ അവര്‍ക്ക് ഗ്രഹണം മുന്‍കൂട്ടി പ്രവചിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു പിന്‍പ് പത്താം നൂറ്റാണ്ടിനു മുന്‍പ് തന്നെ അവര്‍ നിര്‍മിച്ചിരുന്ന ആകാശമാപ്പില്‍ ആയിരത്തിമുന്നൂറിലധികം നക്ഷത്രങ്ങളെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. കൂടാതെ ആകാശപ്രതിഭാസങ്ങളെ അവര്‍ കൃത്യമായി നിരീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ബി.സി.352 നും എ.ഡി.1604 നും ഇടയില്‍ പുതുതായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട 75 താരങ്ങളെപ്പറ്റി ചൈനീസ് രേഖകളില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എ.ഡി. 1054-ഇല്‍ ആകാശത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഒരു പുതിയ നക്ഷത്രത്തെ അവര്‍ “അതിഥി നക്ഷത്രം” എന്ന പേരില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അത് ഒരു സൂപ്പര്‍നോവ ആയിരുന്നെന്ന് ഇന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇടവരാശിയിലെ ക്രാബ് നെബുലയുടെ ഉല്‍പ്പത്തിക്ക് കാരണമായത് ഈ സൂപ്പര്‍നോവ സ്ഫോടനം ആയിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു പിന്‍പ് രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടോടു കൂടി ബുദ്ധമതത്തോടൊപ്പം ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രചിന്തകളും ചൈനയില്‍ എത്തി എങ്കിലും പത്താം ശതകത്തോടെ ആണ് ഒരു ശക്തമായ കൂടിച്ചേരല്‍ നടക്കുന്നത്. അക്കാലത്ത്‌ നിരവധി ഭാരതീയ ചിന്തകര്‍ ചൈന സന്ദര്‍ശിക്കുകയും അവിടെ അവരുടെ ചിന്തകള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. യീ സിങ് തുടങ്ങി നിരവധി പ്രമുഖരായ ചൈനീസ് ചിന്തകര്‍ ഭാരതീയ ചിന്തകള്‍ കൂടുതലായി പഠിച്ചു.

 

ഗ്രീക്കുകാരും ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തില്‍ വളരെ അധികം മുന്നോട്ടു പോയിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു മുന്‍പ്‌ എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ എഴുതപ്പെട്ട ഇതിഹാസങ്ങളായ ഇലിയഡ്‌, ഒഡിസ്സി എന്നിവയില്‍ വേട്ടക്കാരന്‍, വലിയ കരടി(ഉര്‍സ മേജര്‍), അവ്വപുരുഷന്‍(ബൂട്ടസ്) എന്നീ നക്ഷത്രരാശികളെയും ഹയ്‌ഡിസ്, കാര്‍ത്തിക എന്നീ താരാവ്യൂഹങ്ങളെയും സിറിയസ് നക്ഷത്രം തുടങ്ങിയവയെ കുറിച്ച് പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രീക്ക് ജ്യോതിശാസ്ത്രചിന്തകരില്‍ പ്രഗല്‍ഭര്‍ ആയിരുന്നു ഥയ്‍ലീസ്‌, അനാക്സിമാന്‍റെര്‍, ഹിപ്പാര്‍ക്കസ്‌, ഇറാത്തോസ്തെനെസ്‌, അരിസ്താര്‍ക്കസ്സ്, അരിസ്റ്റോട്ടില്‍ തുടങ്ങിയവര്‍. ക്രിസ്തുവിനു മുന്‍പ് ആറാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ അനാക്സിമാന്‍റെര്‍, ഭൂമി ഒരു ദണ്ട് പോലെ ആണെന്നും അത് പ്രപഞ്ച കേന്ദ്രം ആണെന്നും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. പിന്നീട് വന്ന പ്ലേറ്റോ, അരിസ്റ്റോട്ടില്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ അതില്‍ മാറ്റം വരുത്തി ഭൂമി ഗോളം ആണെന്നും അത് പ്രപഞ്ച കേന്ദ്രം ആണെന്നും ഉറപ്പിച്ചു. ഭൂമി സൂര്യന് ചുറ്റും പരിക്രമണം ചെയ്യുകയാണെന്ന് ക്രിസ്തുവിനു രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടു മുന്‍പ് അരിസ്താര്‍ക്കസ്സ് പ്രഖ്യാപിച്ചെങ്കിലും അതിന് സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചില്ല. ഇക്കാലത്ത് തന്നെ ഇറാത്തോസ്തെനെസ് ഭൂമിയുടെ ചുറ്റളവ്‌ ഏകദേശം 39,690 കി.മീ. ആണെന്ന് നിര്‍ണയിച്ചു. ഇത് ഇന്നത്തെ കൃത്യമായ കണക്കില്‍ നിന്ന് 2% മാത്രം കുറവായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു മുന്‍പ് ഏഴാം നൂറ്റാണ്ട് മുതല്‍ ക്രിസ്തുവിനു പിന്‍പ് രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ ആയിരുന്നു ഗ്രീക്ക് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ സുവര്‍ണകാലം. ഗ്രീക്ക്‌ ചിന്തകര്‍ നിരവധി തത്വങ്ങള്‍ ആവിഷ്കരിച്ചു. പിന്നീട് യൂറോപ്പില്‍ പ്രബലശക്തിയായ റോമാക്കാര്‍ ഈ ഗ്രീക്ക് ചിന്തകള്‍ ലോകത്ത് പ്രചരിപ്പിച്ചു. അതുവഴി അവ ലോകത്തില്‍ മുഴുവന്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുവിനു പിന്‍പ് രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍, അലെക്സാണ്‍ട്രിയക്കാരനായ ക്ലോഡിയസ് ടോളമി ഭൂമിയെ പ്രപഞ്ചകേന്ദ്രമാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള പ്രപഞ്ചഘടന പരിഷ്കരിച്ചു. യൂറോപ്പില്‍ മാത്രമല്ല അറബ് ലോകത്തും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രപഞ്ച മാതൃക ആയി ഇത് മാറി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ രചിക്കപ്പെട്ട ഈ പ്രപഞ്ചഘടന പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ കോപ്പര്‍നിക്കസും ബ്രൂണോവും ഗലീലിയോവും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന കാലം വരെ നിലനിന്നു. ഗ്രീക്ക് റിപ്പബ്ലിക്കുകളുടെ തകര്‍ച്ചക്ക്‌ ശേഷം റോമാസാമ്രാജ്യം അതിന്റെ ഉന്നതിയില്‍ നിന്ന എട്ടു നൂറ്റാണ്ടോളം യൂറോപ്പില്‍ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിനു തിരിച്ചടി നേരിട്ടു. അന്ന് ജ്യോതിഷത്തിനു കൂടുതല്‍ പ്രാധാന്യം നല്‍കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുവിനു പിന്‍പ് ആദ്യ സഹസ്രാബ്ദത്തില്‍ യൂറോപ്പില്‍ ഇരുണ്ട യുഗം ശാസ്ത്ര പുരോഗതിയെ പിന്നോട്ടടിച്ചപ്പോള്‍ ഏഷ്യയില്‍ വന്‍ കുതിപ്പ് നടക്കുകയായിരുന്നു. റോമന്‍ കത്തോലിക്‌ ചര്‍ച്ചിന്‍റെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ യൂറോപ്പ് എ.ഡി. 1300 വരെ ഈ ഇരുണ്ട യുഗത്തില്‍ ആയിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഈ കാലയളവില്‍ പേര്‍ഷ്യയിലും ചൈനയിലും ഭാരതത്തിലും നിരവധി ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നു.

 

ഇസ്ലാമിന്റെ സുവര്‍ണ കാലം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ക്രിസ്തുവിനു പിന്‍പ് 8 – 15 നൂറ്റാണ്ടുകളിലായിരുന്നു അറബ് ലോകത്ത്‌ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്‍റെയും സുവര്‍ണകാലം. ഇന്നും നിരവധി നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്ക് അറബ് നാമങ്ങളാണ് ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നതെന്ന് ആദ്യ അദ്ധ്യായത്തില്‍ പറഞ്ഞത്‌ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവും എന്ന് കരുതുന്നു. ഗ്രീക്ക്, ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ തങ്ങളുടെ പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമായി വിപുലമായ ഗണിതശാസ്ത്രനിയമങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള പ്രപഞ്ചവിശകലനങ്ങളും സിദ്ധാന്തങ്ങളും മുന്നോട്ടു വച്ചപ്പോള്‍ നഗ്നനേത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ടുള്ള വാനനിരീക്ഷണത്തില്‍ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആയിരുന്നു ഇസ്ലാമിന് മുന്‍പുള്ള അറബ് ജ്യോതിശാസ്ത്രം പ്രബലമായത്. പിന്നീട് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രബലമായ തത്വസംഹിതകള്‍ ഭാരതത്തില്‍ നിന്നും ഗ്രീസില്‍ നിന്നും അറേബ്യയില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. നിരവധിയായ നിരീക്ഷണങ്ങളും നിഗമനങ്ങളും മാത്രമല്ല ഗ്രീക്കുകാരുടെയും ഭാരതീയരുടെയും നിരവധി കണ്ടുപിടുത്തങ്ങള്‍ അവര്‍ കൂട്ടിചേര്‍ക്കലുകളോടെയും തിരുത്തലുകളോടെയും ലോകത്ത്‌ പ്രചരിപ്പിച്ചു. അറബ് ലോകത്ത്‌ നിരവധി നിരീക്ഷണാലയങ്ങള്‍ ദമാസ്ക്കസ് മുതല്‍ ബാഗ്ദാദ് വരെ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. അക്കാലത്തെ പ്രമുഖ അറബ് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരായിരുന്നു അല്‍ ബിറൂണി, അല്‍ ഖ്വാരിസ്മി, അല്‍ ബത്താനി, താബിത് ഇബ്ന്‍ ഖുറാ, ഒമര്‍ ഖയ്യാം, അല്‍ ഫര്‍ഘാനി, അല്‍ ഖുജണ്ടി തുടങ്ങിയവര്‍. ടോളമിയുടെ ഭൂമി കേന്ദ്രമായുള്ള ഘടന ആയിരുന്നു അന്ന് അംഗീകരിച്ചിരുന്നത് എങ്കിലും പല അറബ് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരും ഇതിനെ ചോദ്യം ചെയ്തിരുന്നു. ഇതില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു ഇബ്ന്‍ അല്‍ ഹയ്ത്തം എഴുതിയ “ഡൌട്സ് ഓണ്‍ ടോളമി” എന്ന ഗ്രന്ഥം. എന്നാല്‍ പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം അറബ് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ വളര്‍ച്ച വിവിധങ്ങളായ കാരണങ്ങളാല്‍ മരവിച്ചു.

 

ജ്യോതിശാസ്ത്രം പുരാതന ഭാരതത്തില്‍

 

പുരാതന ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരും, നിരീക്ഷണത്തിലും ഗോളങ്ങളുടെ സ്ഥാനനിര്‍ണയത്തിലും മികവ് പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരകാലത്ത്‌ ക്രിസ്തുവിന് 2300 വര്‍ഷം മുന്‍പ് തന്നെ ജ്യോതിശാസ്ത്രപരമായ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്തിയിരുന്നതായി പഠനങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരത്തെ തകര്‍ത്തെറിഞ്ഞ ആര്യന്മാരുടെ രംഗപ്രവേശത്തോടെ ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തില്‍ വന്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ വന്നു. അവര്‍ രാശിചക്ര സങ്കല്‍പം (സിംഹം, കന്യ… തുടങ്ങിയ നക്ഷത്ര ഗണങ്ങള്‍) ഭാരതത്തില്‍ എത്തിച്ചു. വേദങ്ങളിലും പുരാണങ്ങളിലും ജ്യോതിശാസ്ത്രസംബന്ധിയായ നിരവധി പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ അന്നത്തെ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരെയും അവരുടെ പഠനങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ലിഖിതങ്ങള്‍ കുറവായിരുന്നത് ഇതിന്‍റെ ചരിത്രപഠനത്തെ ബാധിച്ചു. മതപരമായ കാര്യങ്ങളും ജ്യോതിശാസ്ത്രവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. കൃഷി സംബന്ധിയായ ആവശ്യങ്ങള്‍ ആണ് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിലേക്ക്‌ മനുഷ്യനെ എത്തിച്ചതെങ്കിലും പിന്നീട് മതപരമായ ചടങ്ങുകള്‍ നിര്‍ണയിക്കാന്‍ ഉപയോഗിക്കുക വഴി ജ്യോതിഷത്തിലേക്കും വിശ്വാസത്തിലേക്കും വഴി മാറുകയായിരുന്നു. ലഗഥന്‍ ക്രോഡീകരിച്ച ‘വേദാംഗ ജ്യോതിഷം’ എന്ന കൃതിയാണ് ഭാരതത്തില്‍ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന ജ്യോതിശാസ്ത്ര കൃതി. ഇതില്‍ സൂര്യചന്ദ്രന്‍മാരുടെ സ്ഥാനം, ഗ്രഹണം, സംക്രമം തുടങ്ങിയവയെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. പൂജകള്‍ നടത്തുക തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് സമയം നിര്‍ണയിക്കാന്‍ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തെ വേദകാലത്തും ശേഷവും ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പ്രധാനമായും വേദാംഗ ജ്യോതിഷം പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. അക്കാലത്ത്‌ തന്നെ 27 നക്ഷത്രങ്ങളെയും രാശിചക്രത്തിലെ 12 നക്ഷത്രരാശി ചിഹ്നങ്ങളെയും ഗ്രഹങ്ങളെയും ഗ്രഹണം തുടങ്ങി പ്രതിഭാസങ്ങളെയും പറ്റി അറിയാമായിരുന്നു. രണ്ടായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ്‌ ഭാരതീയ – ഗ്രീക്ക്‌ ജ്യോതിശാസ്ത്രപഠനങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കൂടിച്ചേരലുകള്‍ നടന്നു. സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇതിന് ഒരു പ്രധാന സൂചകമാണ് രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഗ്രീക്കില്‍ നിന്ന് സംസ്കൃതത്തിലേക്ക്‌ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ‘യവന ജാതകം’ എന്ന കൃതി. അക്കാലം മുതല്‍ ഭാരതീയ ജ്യോതിഷത്തില്‍ യവന ജ്യോതിഷത്തിന്‍റെ ശക്തമായ സ്വാധീനം ഉണ്ട്.

 

 

 

ക്രിസ്തുവിനു പിന്‍പ് അഞ്ചും ആറും നൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ആര്യഭട്ടന്‍, വരാഹമിഹിരന്‍, ബ്രഹ്മഗുപ്തന്‍, ഭാസ്കരന്‍, ലല്ലന്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ ആയിരുന്നു ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരില്‍ പ്രഗല്‍ഭര്‍. ഈ കാലഘട്ടം ആയിരുന്നു പൌരാണിക ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ സുവര്‍ണ കാലം. ഇക്കാലത്ത് സിദ്ധാന്ത ജ്യോതിശാസ്ത്രം വളര്‍ന്നു. ഭൂമി പ്രപഞ്ചകേന്ദ്രം അല്ല എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച ആര്യഭട്ടനെ, അന്നത്തെ പ്രധാനികള്‍ പുച്ഛിച്ച് തള്ളി. കേരളത്തില്‍ ജനിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ആര്യഭട്ടന്‍ എഴുതിയ ‘ആര്യഭട്ടീയം’ ലോകത്തിന്‌ ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രം നല്‍കിയ മഹത്തായ സംഭാവനയാണ്. സൂര്യന്‍, ചന്ദ്രന്‍, ഗ്രഹങ്ങള്‍ എന്നിവയുടെ സ്ഥാനം കൃത്യമായി നിര്‍ണയിക്കുനതിനുള്ള സങ്കേതം അദ്ദേഹം ഈ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഭൂമി അതിന്‍റെ അച്ചുതണ്ടില്‍ കറങ്ങുകയാണെന്നും അതാണ്‌ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പടിഞ്ഞാറോട്ടുള്ള ചലനത്തിന് കാരണം എന്നും ചന്ദ്രന്‍റെ പ്രകാശത്തിനു കാരണം സൂര്യപ്രകാശത്തിന്‍റെ പ്രതിഫലനം ആണെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഒരു ദിനം തുടങ്ങുന്നത് അര്‍ദ്ധരാത്രി ആണെന്ന് പറഞ്ഞ ആദ്യകാല ഗ്രന്ഥവും ഇതാണ്. ആര്യഭട്ടന്‍റെ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ അറബ് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തില്‍ വന്‍ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ബ്രഹ്മഗുപ്തന്‍റെ ‘ബ്രഹ്മഗുപ്ത സിദ്ധാന്തം’ 771-ഇല്‍ അല്‍ ഫസായി അറബിയിലേക്ക് തര്‍ജുമ ചെയ്തു. ഈ ഗ്രന്ഥം ഗണിതശാസ്ത്രത്തിലും ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിലും വന്‍ സ്വാധീനം ചെലുത്തി. പൂജ്യത്തിന്‍റെ പ്രത്യേകതകള്‍ ഈ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഭൂമി ഒരു ഗോളം ആണെന്നും ഒരു ദിനം തുടങ്ങുന്നത് അര്‍ദ്ധരാത്രി ആണെന്നും ഉള്ള വാദത്തെ പിന്തുണച്ചു. വരാഹമിഹിരന്‍, ആറാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ സിദ്ധാന്തജ്യോതിശാസ്ത്രത്തെ അഞ്ചായി ക്രോഡീകരിച്ച് ‘പഞ്ചസിദ്ധാന്തിക’ എന്ന പേരില്‍ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി. ഇതില്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനം ‘സൂര്യ സിദ്ധാന്തിക’ ആയിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ അച്ചുതണ്ടിന്‍റെ ചരിവ് 24 ഡിഗ്രി ആയി കണക്ക് കൂട്ടിയിരുന്നു. അച്ചുതണ്ടിന്‍റെ ഭ്രമണത്തിന് ഏകദേശം 26,000 വര്‍ഷങ്ങള്‍ എടുക്കും എന്ന് ഇന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ ഒരു ഭ്രമണത്തെപ്പറ്റി വരാഹമിഹിരന്‍ കണക്കുകൂട്ടിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കണക്ക്‌ കൃത്യം ആയിരുന്നില്ലെങ്കിലും അങ്ങനെ ഒരു കാര്യത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാന്‍ ആ കാലത്ത്‌ അദ്ദേഹത്തിനായി.

 

ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രമുന്നേറ്റത്തില്‍ കേരളീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ശക്തമായ സംഭാവന ഉണ്ടായിരുന്നു. ജ്യേഷ്ഠദേവന്‍, അച്യുതപ്പിഷാരടി, നീലകണ്‌ഠന്‍ സോമയാജി തുടങ്ങിയവരായിരുന്നു പ്രധാനികള്‍. നീലകണ്‌ഠന്‍ സോമയാജി അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ‘തന്ത്രസംഗ്രഹം’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ആര്യഭട്ടന്‍റെ ബുധന്‍, ശുക്രന്‍ എന്നീ ഗ്രഹങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള ചിന്തകളില്‍ ചെറിയ മാറ്റം വരുത്തി. ഈ മാറ്റം കെപ്ലറിന്‍റെ സിദ്ധാന്തം വരുന്ന കാലം വരെ നിലനിന്ന ഒരു മാതൃകയായിരുന്നു. ‘ആര്യഭട്ടീയ ഭാഷ്യ’ എന്ന ഭാഗത്തില്‍ അദ്ദേഹം ഒരു പുതിയ പ്രപഞ്ച മാതൃക മുന്നോട്ടു വെച്ചു. ഈ സംവിധാനത്തില്‍ ബുധന്‍, ശുക്രന്‍, ചൊവ്വ, വ്യാഴം, ശനി എന്നീ ഗ്രഹങ്ങള്‍ സൂര്യനെ ചുറ്റുന്നതായും എന്നാല്‍ അതേ സമയം സൂര്യന്‍ ഭൂമിയെ ചുറ്റുന്നതായും കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. യൂറോപ്പിലും പടിഞ്ഞാറന്‍ ഏഷ്യയിലും ടോളമിയുടെ, എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും ഭൂമിയെ ചുറ്റുന്നു എന്ന രീതിയിലുള്ള മാതൃക നിലനിന്ന കാലത്താണ് കേരളത്തില്‍ നീലകണ്‌ഠന്‍ സോമയാജി ഇങ്ങനെ ഒരു സിദ്ധാന്തം മുന്നോട്ടു വെച്ചത്. ഇതിനോട് സാമ്യമുള്ള മാതൃകയാണ് ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷം പ്രശസ്ത സ്വീഡിഷ്‌ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന ടൈക്കോ ബ്രാഹ മുന്നോട്ടു വെച്ചത്. കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ പ്രാചീന കേരളത്തിലെ പ്രധാന ജ്യോതിശാസ്ത്രകേന്ദ്രം ആയിരുന്നു. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു നിരീക്ഷണാലയം ഇവിടെ കുറച്ചു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ മുന്‍പ് വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഈ കാലത്തിന് ശേഷം ഭാരതീയ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തില്‍ വലിയ പുരോഗതികള്‍ ഉണ്ടായില്ല.

 

നവോത്ഥാനം, അതിനെ തുടര്‍ന്ന് ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിനുണ്ടായ പുരോഗതി എന്നിവയെപ്പറ്റി അടുത്ത അദ്ധ്യായത്തില്‍.

 

ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ചരിത്രം – ഇരുണ്ട യുഗം, നവോത്ഥാനം.

 

എ.ഡി. 330 – റോമന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയായിരുന്ന കോണ്‍സ്റ്റന്‍റയിന്‍ തന്റെ സാമ്രാജ്യതലസ്ഥാനം റോമില്‍ നിന്നും, ഇന്നത്തെ തുര്‍ക്കിയിലെ ഇസ്താന്‍ബുള്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന, അന്നത്തെ ബൈസാന്തിയത്തിലെക്ക് മാറ്റുകയും കോണ്‍സ്റ്റാന്‍റിനോപ്പിള്‍ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. കോണ്‍സ്റ്റന്‍റയിന്‍ തന്റെ നഗരത്തില്‍ നിരവധി ഗ്രന്ഥശാലകള്‍ നിര്‍മിക്കുകയും പ്രമുഖരായ പുരാതന ഗ്രീക്ക്‌ ചിന്തകന്‍മാരുടെ രചനകള്‍ ശേഖരിക്കുകയും സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. എ.ഡി. 337-ല്‍ അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു. എ.ഡി. 395-ല്‍ റോമാ സാമ്രാജ്യം പിളരുകയും റോം തലസ്ഥാനമായി പടിഞ്ഞാറന്‍ റോമാസാമ്രാജ്യവും, കോണ്‍സ്റ്റാന്‍റിനോപ്പിള്‍ തലസ്ഥാനമായി ബൈസാന്തിയന്‍ സാമ്രാജ്യവും രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇതോടൊപ്പം ക്രിസ്തുമതവും രണ്ടായി പിരിഞ്ഞു. ബൈസാന്തിയന്‍ സാമ്രാജ്യഭാഗത്ത്‌ കിഴക്കന്‍ ഓര്‍ത്തഡോക്സ്‌ വിഭാഗവും റോം ഭാഗത്ത്‌ റോമന്‍ കത്തോലിക്ക വിഭാഗവും. എന്നാല്‍ എ.ഡി. 476-ല്‍ വിസിഗോത്തുകള്‍ തുടങ്ങിയ ജെര്‍മാനിക് വംശജരായ ബാര്‍ബേറിയന്‍മാര്‍, ഫ്ലാവിയസ് ഓഡോവെക്കറിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍, റോമുലസ് അഗസ്റ്റസ്സിനെ തോല്‍പ്പിച്ച് റോമില്‍ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു. ഈ സംഭവം പടിഞ്ഞാറന്‍ റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അസ്തമയം ആയും മദ്ധ്യയുഗ(ഇരുണ്ട യുഗ)ത്തിന്റെ തുടക്കം ആയും ആണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ഇരുണ്ട യുഗം പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ നീണ്ടുനിന്നു. ഈ കാലയളവില്‍ യൂറോപ്പില്‍ കാര്യമായ പഠനങ്ങളോ നിരീക്ഷണങ്ങളോ നടന്നില്ല. ആക്രമണങ്ങളും അട്ടിമറികളും കൊണ്ട് അരക്ഷിതമായ ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ പോപ്പ്, യൂറോപ്പില്‍ ചിതറിപ്പോയ ചെറുരാജ്യങ്ങളിലെ രാജാക്കന്‍മാരെക്കാള്‍ ശക്തനായി. ‘ഇരുണ്ട യുഗം’ എന്നത് യൂറോപ്പിനെ മാത്രം സംബന്ധിച്ച ഒരു സംജ്ഞ ആണ് എന്നും മദ്ധ്യയുഗത്തില്‍ ഏഷ്യയില്‍ മികച്ച ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ വന്‍ കുതിച്ചുചാട്ടം നടക്കുകയായിരുന്നു എന്നും കഴിഞ്ഞ അദ്ധ്യായത്തില്‍ സൂചിപ്പിച്ചത് ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

 

ഗ്രീക്ക് ഭാഷയില്‍ ആയിരുന്നു യൂറോപ്പിലെ പൌരാണിക ജ്യോതിശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നത്. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം ഈ ഭാഷയില്‍ പ്രാവീണ്യം കുറഞ്ഞത് ഈ പൌരാണിക ജ്യോതിശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ വിശദമായി പഠിക്കുന്നതില്‍ തടസ്സം ഉണ്ടാക്കി. ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ സംക്ഷിപ്തരൂപങ്ങള്‍ മാത്രമായിരുന്നു പലപ്പോഴും ലഭ്യമായിരുന്നത്. അക്കാലത്ത്‌ ലഭ്യമായിരുന്ന ലാറ്റിന്‍ ഭാഷയിലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ പ്രധാനമായും കാപ്പെല്ല, പ്ലിനി, മാക്രോബയ്സ് തുടങ്ങിയവരുടെതായിരുന്നു. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഇംഗ്ലീഷ്‌ സന്യാസിയായ ബീഡ്, ഈസ്റ്റര്‍ ദിവസം ജ്യോതിശാസ്ത്രപരമായി കണക്ക് കൂട്ടാനുള്ള ഒരു മാര്‍ഗം, ‘കംപ്യുട്ടസ്’, മുന്നോട്ടുവെച്ചു. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ മതപഠനത്തില്‍ ഇത് ഒരു പ്രധാനഭാഗമായിരുന്നു. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയില്‍ കാന്റെര്‍ബറിയിലെ ആര്‍ച് ബിഷപ്പ്‌ ആയിരുന്ന ജെയിംസ് ഉഷര്‍, ബൈബിള്‍ കഥകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ കണക്ക് കൂട്ടി പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടായത് “ക്രിസ്തുവിന് മുന്‍പ്‌ 4004 ഒക്ടോബര്‍ 23 ന് രാത്രി 9 മണി”ക്കാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇരുണ്ടയുഗത്തിലെ ജനങ്ങളുടെയും മതപ്രമാണിമാരുടെയും തെറ്റിദ്ധാരണകളുടെ ആഴം എത്രത്തോളം എന്ന് പൊതുവില്‍ ഇതില്‍നിന്നും മനസ്സിലാകും. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും മാറ്റങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ നിക്കോള്‍ ഓറം എന്ന ബിഷപ്പ്‌, ഭൂമി ആണ് ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നത് എന്ന വാദത്തിനെതിരായി ഉയര്‍ത്തിയ വാദങ്ങള്‍ അടിസ്ഥാനമുള്ളതല്ല എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു എങ്കിലും പൊതു അഭിപ്രായമായ, ഭൂകേന്ദ്ര സിദ്ധാന്തത്തെ തള്ളിക്കളയാന്‍ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ജര്‍മനിയിലെ കുസയിലെ കര്‍ദിനാള്‍ ആയിരുന്ന നിക്കോളാസ്, ഭൂമി സൂര്യനെ ചുറ്റുകയാണെന്നും എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും സൂര്യനെപോലെ ആണെന്നും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. എങ്കിലും ഒരു ശാസ്ത്രീയ പ്രപഞ്ച മാതൃക നിര്‍ദ്ദേശിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിനായില്ല. എ.ഡി. 1453-ല്‍ ഓട്ടോമന്‍ തുര്‍ക്കികള്‍, കോണ്‍സ്റ്റന്‍റയിന്‍ പതിനൊന്നാമനെ വധിച്ച് കോണ്‍സ്റ്റാന്‍റിനോപ്പിള്‍ പിടിച്ചെടുത്തു. എന്നാല്‍ ആക്രമണം ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ ജനങ്ങള്‍വന്‍തോതില്‍ പലയാനം ചെയ്തു. അവര്‍ യൂറോപ്പിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തപ്പോള്‍, കോണ്‍സ്റ്റാന്‍റിനോപ്പിള്‍ നഗരത്തില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വിലപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥങ്ങളും കൂടെ കൊണ്ടുപോയി. ഇത് എ.ഡി.1300-കളില്‍ ആരംഭിച്ച വിജ്ഞാനവിപ്ലവത്തിന് ഊര്‍ജം പകര്‍ന്നു.

 

നവോദ്ധാനം

 

നിക്കോളാസ്‌ കോപ്പര്‍നിക്കസ്‌ – പോളണ്ടില്‍ ജനിച്ച ഈ ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് അന്ധകാരത്തില്‍ നിന്ന് നവോത്ഥാനത്തിലേക്കുള്ള യൂറോപ്പിന്റെ കുതിപ്പിന് തുടക്കമിട്ടത്. 1473-ല്‍ റ്റോറുണ്‍ എന്ന സ്ഥലത്ത്‌ ജനിച്ച കോപ്പര്‍നിക്കസ് 1496-ല്‍ ഇറ്റലിയിലേക്ക്‌ വൈദ്യവും ക്രൈസ്തവനിയമവും പഠിക്കാന്‍ പോയി. അവിടെ വച്ച് ജോഹന്നാസ്‌ റജിയോമൊണ്ടാനസ് എന്ന ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ കൃതികള്‍ വായിക്കാനിടയായതും 1500-ല്‍ നടന്ന കലണ്ടര്‍ പരിഷ്കരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു യോഗത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചതും അദ്ദേഹത്തെ ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തില്‍ ആകൃഷ്ടനാക്കി. പ്രാചീന ഗ്രീസില്‍ നിന്ന് കടം കൊണ്ടവയായിരുന്നു അക്കാലത്ത്‌ യൂറോപ്പില്‍ നിലവിലിരുന്ന ധാരണകള്‍. ഹിപ്പാര്‍ക്കസ്‌, ടോളമി തുടങ്ങിയ പ്രാചീനലോകത്തെ പ്രഗത്ഭര്‍ മുന്നോട്ടുവെച്ച സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ പ്രകാരം ഭൂമി പ്രപഞ്ച കേന്ദ്രമാണ്, സൂര്യനടക്കം എല്ലാ ബാഹ്യാകാശവസ്തുക്കളും ഭൂമിയെ ചുറ്റുകയാണ്. ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്ഥാനചലനം കണക്കുകൂട്ടാന്‍ ഈ നിയമങ്ങള്‍ കുറച്ചൊക്കെ വിജയിച്ചു എങ്കിലും ദീര്‍ഘകാലപ്രവചനം എല്ലായിപ്പോഴും തെറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഭൂമിക്ക് പകരം സൂര്യന്‍ പ്രപഞ്ചകേന്ദ്രം ആക്കി കണക്കാക്കിയാല്‍ ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് കോപ്പര്‍നിക്കസ് മനസ്സിലാക്കി. അദ്ദേഹം പുതിയ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഗണിതവിശദാംശങ്ങള്‍ തയ്യാറാക്കു

                                                                                                                   

                                                                                                                                                                                                                                                                                 

                    enthaanu jyothishaasthram?                

                                                                                                                                                                                                                                                     

                   kooduthal‍ vivarangal‍                

                                                                                             
                             
                                                       
           
 

enthaanu jyothishaasthram?

 

valare adhikam thettiddhaaranakku vidheyamaaya oru padamaanu jyothishaasthram. Ithu jyothishavumaayi palappozhum thettiddharikkappettittundu. Aakaasha golangalu manushyajeevithatthe svaadheenikkumennum aa svaadheenatthinte adisthaanatthilu manushyarude bhaavi pravachikkaanu kazhiyumennumulla vishvaasamaanu jyothishatthinte (jyothsyatthinte) adisthaanam. Ennaalu grahangalu (planets), dhoomakethukkalu (comets), nakshathrangalu (stars), thaaraapathangalu (galaxies) thudangiyavayeyum bhoomiyude anthareekshatthinu puratthu nadakkunna prathibhaasangaleyum kuricchu padtikkunna shaasthrashaakhayaanu jyothishaasthram. Athaayathu jyothisham oru vishvaasamaanu athavaa vishvaasatthilu adhishdtitham aanu ennaalu jyothishaasthram oru shaasthrashaakhayaanu. Ithu randum thammilulla vyathyaasam ariyaattha avastha palappozhum thettiddhaaranakalkku avasaram orukkunnu. Ithinu pradhaana kaaranam randilum ore naamangalum padangalum upayokkunnathaavaam. Pouraanika kaalatthu ore adisthaanatthilu valarukayum ennaalu shaasthra purogathiyilu onnu munnottu povukayum mattethu vishvaasatthilu adhishdithamaavukayum cheythathaanu ithinu vazhi vecchathu. Suprasiddha jarmanu jyothishaasthrajnjanaaya keplaru nadatthiya prashasthamaaya oru thaarathamyam undu. Athibuddhimathiyaaya ammayude vidddiyaaya makalu ennaanu addheham jyothishatthe jyothishaasthratthodu bandhapedutthi paranjathu.

 

 

 

‘prakaashatthinte shaasthram’ enna arththatthilu aanu jyothishaasthram enna naamam undaayathu. Aadima kaalam muthalu manushyanu aakaasha nireekshanam nadatthiyirunnu. Sooryachandraadikaludeyum nakshathrangaludeyum grahangaludeyum sthaanavum prathyekathakalum avaru nireekshicchu. Athuvazhi sooryanu, chandranu ennivayude sthaanam nakshathraganangaludethumaayi thaarathamyam cheythu kaalanirnayam nadatthi ruthukkalude maattattheppatti manasilaakki. Sooryante sthaanam ethu nakshathra ganatthilu etthumpozhaanu mazha aarambhikkunnathu, eppozhaanu krushi irakkendathu thudangiya kaaryangalu nirnayikkaanu ithu aadima manushyane sahaayicchu. Aa kaalatthu nagnanethrangalu kondulla nireekshanam maathram aayirunnu ithinu eka vazhi. Pouraanika lokatthe pradhaana naagarikathakalilu jyothishaasthravum valarnnirunnu. Baabiloniyayilum eejipthilum inthyayilum chynayilum pershyayilum thekke amerikkanu naagarikathakalilum jyothishaasthratthinu praadhaanyam labhicchu. Avaru nireekshanatthinaayi soukaryangalu undaakkiyirunnu. Ennaalu annu undaayirunna dhaarana prapanchatthinte kendram bhoomi aanu ennaayirunnu.

 

ennaalu madhyakaalatthu yooroppilu nilavilirunna irundayugatthilu jyothishaasthratthinu maathramalla pothuvilu shaasthrapurogathikku thiricchadiyettu. Pinneedu navoddhaana kaalatthinte thudakkatthilu rominte niyanthranangalkkum abaddha dhaaranakalkkum ethire shabdicchavarkku neritta anubhavangalu marakkaanu pattunnathalla. Broonoyudeyum galeeliyoyudeyum anubhavangalu, ennaalu shaasthratthinte purogathiye pinnottadippicchilla. Ennaalu yooroppu pinnottu poya kaalatthum eshyayilu jyothishaasthram valarukayaayirunnu. Arebyayilum pershyayilum niravadhi pragalbha jyothishaasthrajnjaru uyarnnu vannu. Akkaalatthu niravadhi nakshathrangalkku nalkiya arabi naamangalu innu upayogicchuvarunnu. Al‍debaraan‍ (rohini), meraaku,  al‍deyar‍ thudangiyava udaaharanam.

 

 

 

navoddhaana kaalaghattatthilu yooroppilu shaasthram athivegam purogamicchu. Jyothishaasthratthilum vanu maattangalaanu undaayathu. Athuvare prapanchatthinte kendram bhoomi aanu ennaanu vishvasicchirunnathu. Ennaalu kopparu nikkasu sooryane kendramaayi oru prapancha maathruka avatharippicchu. Annatthe kaalatthu athu oru vampiccha maattam thanne aayirunnu. Pinneedu keplarum galeeliyovum ee vishayatthilu kooduthalu padtanangalu nadatthi. Galeeliyo dooradarshiniyude ghadanayilu parishkaaram varutthukayum athuvazhi chandraneyum sooryaneyum budhanu, shukranu, chovva, vyaazham, shani thudangiya grahangaleyum vyaazhatthinteyum shaniyudeyum upagrahangaleyum nireekshikkukayum cheythu. Ithu bhoomi prapancha kendram allennum mattu grahangale pole sooryane chuttunna oru graham maathramaanennum ulla sathyatthe urappicchu.

 

noottaandukalkkoppam jyothishaasthratthilum vanu purogathi undaayi. Deliskoppu kooduthalu mecchappettathaayi. Yuraanasu,nepdyoonu ennivaye patthompathaam noottaandaavumpozhekku kandetthi. Irupathaam noottaandinte aadya pakuthiyilu thanne ploottoye kandetthi enkilum grahamaayi pariganikkaanu venda yogyathakalu athinillaatthathinaalu graham enna sthaanatthu ninnu ozhivaakkappettu. Niravadhi shaasthrajnjaru jyothishaasthratthilu vividha mekhalakalilu anavadhi siddhaanthangalu avatharippicchu. Chilava thallikkalanju. Niravadhi siddhaanthangalu munnottu poyi. Palathum puthiya arivukalkkoppam puthukkappettu. Sooryanu oru saadhaarana nakshathram aanennu palarum siddhaanthicchenkilum spekdroskopinte varavode aanu ithinu oru sthireekaranam labhicchathu. 1815 -lu phronu hopharu sooryante spekdratthilu niravadhi rekhakalu kandetthi. Ithinu kaaranam sooryanile vividha moolakangalude saanniddhyam aanennu kirshophu kandupidicchu. Ithode sooryanu oru saadhaarana nakshathram maathram aanenna kaaryam sthireekarikkappettu  irupathaam noottaandilu maathram aanu sourayoothatthinte yathaarththa roopam thiriccharinjathum aakaashagamga enna nammude thaaraapathatthe kuricchu manasilaakkiyathum athu poleyulla kodaanukodi thaaraapathangalu undennu thiriccharinjathum. Nakshathrangaleyum grahangaleyum mattu baahyaakaasha vasthukkalekkuricchu kooduthalu manasilaakukayum nakshathrangalude jananam, athinu sambhavikkunna parinaamangalu, athinte anthyam, pinneedu sambhavikkunna athbhuthakaramaaya maattangalu enniva kooduthalu padtikkukayum aa padtanam thudarukayum cheyyunnu. Ithu maathramalla, jyothishaasthram, prapanchatthilu nadakkunna vividhangalaaya prathibhaasangalu padtikkukayum vishadeekarikkukayum pravachikkukayum cheyyunnu.

 

jyothishaasthratthin‍re charithram – pouraanika jyothishaasthram.

 

jyothishaasthratthin‍re charithram niravadhi sahasraabdangal‍ mun‍pu thudangiyathaanu. Praacheena manushyan‍ aakaashatthil‍ nakshathrangaleyum sooryachandraadikaleyum nokki athbhuthappettirunnu. Samoohangal‍ roopappettathode aashaya kymaattam vegatha nediyathu ee athbhutham aaraadhanayilekkum kanakkukoottalukalilekkum etthunnathin‍re vegam kootti. Nadeethadasamskaarangalude piravi aakaashatthile prathibhaasangale dynadina jeevithavumaayi bandhappedutthunnathinu saahacharyam orukki. Mazha thudangunnatheppol‍, vitthirakkendathu ethu samayam thudangiya kaaryangal‍ nir‍nayikkaan‍ nakshathrangalude sthaanam upayogikkaan‍ thudangiyathu vaananireekshanatthodulla sameepanatthil‍ van‍maattangal‍ varutthi. Mikkavaarum ellaa pouraanika naagarikathakalum prapancham, athin‍re thudakkam, srashdaavu, jeevan‍re ulpatthi thudangiya kaaryangalekkuricchu palatharam sankal‍ppangal‍ menanjirunnu. Ava mikkavaarum asambandhangalum aayirunnu. Aadyakaala eejipshyan‍ janathayude vishvaasam prapancham valare valiya oru petti aanennum athin‍re aditthattile thalatthin‍re madhyatthilaanu eejipthu ennum ee pettiyude mukalil‍ ninnu thaazhottu thookkiyittirikkunna vilakkukalaanu nakshathrangal‍ ennum aayirunnu. Pinneedu siriyasu (rudran‍) nakshathratthin‍re udayam nokki nyl‍ nadiyil‍ eppol‍ vellam uyaraan‍ thudangum ennu kanakku koottaan‍ avar‍ padticchu. Dyvam srushdiccha prapanchatthekkuricchu athe kaaranam kondu thanne kooduthalaayonnum manasilaakkenda ennu chilar‍ karuthiyappol‍ chila naagarikathakal‍ aadyakaalatthu thanne aakaasha nireekshanangalum rekhappedutthalukalum nadatthi. Bi. Si. 1300-il‍ rekhappedutthiyathennu karuthappedunna chyneesu jyothishaasthrakkurippukal‍ kandetthiyittundu. Moovaayiram var‍shangal‍ mun‍pu, naadodikalaayirunna chaal‍diyan‍ gothrakkaaraanu aadyamaayi raashichakratthile nakshathrangal‍kku simham, kaala, njandu thudangiya roopangal‍ kalpicchathu. Ee roopangalaanu pinneedu lokatthin‍re vividha bhaagangalil‍ etthiccher‍nnathu. Bi. Si. 700-kalil‍ thanne baabiloniyan‍maar‍kku chila praapanchika prathibhaasangal‍ pravachikkaan‍ saadhicchirunnu. Aadyamaayi oru nakshathra kaattalogu undaakkiyathum baabiloniyakkaar‍ aayirunnu. Eejipshyan‍maar‍ avarude piramidukal‍ nir‍mikkunnathinu dhruvanakshathratthin‍re sthaanam shraddhicchirunnu. Koodaathe kristhuvinu mun‍pu moonnaam noottaandil‍ thanne avar‍ upayogicchirunna kalandar‍ oru var‍sham ennathu 365 divasangal‍ ullathaayirunnu.

 

jyothishaasthram ettavum purogamiccha naagarikathakalil‍ onnaayirunnu chynayil‍. Arabikal‍ shaktharaayi varunnathinu mun‍pulla lokatthil‍, ettavum kruthyathayum sthirathayum ulla nireekshanangalum nigamanangalum nadatthiyathu chynakkaar‍ aayirunnu. Kristhuvinu mun‍pu pathimoonnaam noottaandil‍ thanne raashikalekkuricchu avar‍ adisthaanaparamaaya dhaaranakal‍ vacchupular‍tthiyirunnu. 4000 var‍shangal‍kku mun‍pu thanne avar‍kku grahanam mun‍kootti pravachikkaan‍ kazhiyumaayirunnu. Kristhuvinu pin‍pu patthaam noottaandinu mun‍pu thanne avar‍ nir‍micchirunna aakaashamaappil‍ aayiratthimunnooriladhikam nakshathrangale adayaalappedutthiyirunnu. Koodaathe aakaashaprathibhaasangale avar‍ kruthyamaayi nireekshicchirunnu. Bi. Si. 352 num e. Di. 1604 num idayil‍ puthuthaayi prathyakshappetta 75 thaarangaleppatti chyneesu rekhakalil‍ adayaalappedutthiyittundu. E. Di. 1054-il‍ aakaashatthu prathyakshappetta oru puthiya nakshathratthe avar‍ “athithi nakshathram” enna peril‍ adayaalappedutthiyirunnu. Athu oru sooppar‍nova aayirunnennu innu thiriccharinjittundu. Idavaraashiyile kraabu nebulayude ul‍ppatthikku kaaranamaayathu ee sooppar‍nova sphodanam aayirunnu. Kristhuvinu pin‍pu randaam noottaandodu koodi buddhamathatthodoppam bhaaratheeya jyothishaasthrachinthakalum chynayil‍ etthi enkilum patthaam shathakatthode aanu oru shakthamaaya koodiccheral‍ nadakkunnathu. Akkaalatthu niravadhi bhaaratheeya chinthakar‍ chyna sandar‍shikkukayum avide avarude chinthakal‍ pracharippikkukayum cheythu. Yee singu thudangi niravadhi pramukharaaya chyneesu chinthakar‍ bhaaratheeya chinthakal‍ kooduthalaayi padticchu.

 

greekkukaarum jyothishaasthratthil‍ valare adhikam munnottu poyirunnu. Kristhuvinu mun‍pu ettaam noottaandil‍ ezhuthappetta ithihaasangalaaya iliyadu, odisi ennivayil‍ vettakkaaran‍, valiya karadi(ur‍sa mejar‍), avvapurushan‍(boottasu) ennee nakshathraraashikaleyum haydisu, kaar‍tthika ennee thaaraavyoohangaleyum siriyasu nakshathram thudangiyavaye kuricchu paraamar‍shangal‍ undaayirunnu. Greekku jyothishaasthrachinthakaril‍ pragal‍bhar‍ aayirunnu thay‍leesu, anaaksimaan‍rer‍, hippaar‍kkasu, iraatthosthenesu, aristhaar‍kkasu, aristtottil‍ thudangiyavar‍. Kristhuvinu mun‍pu aaraam noottaandil‍ anaaksimaan‍rer‍, bhoomi oru dandu pole aanennum athu prapancha kendram aanennum abhipraayappettu. Pinneedu vanna pletto, aristtottil‍ thudangiyavar‍ athil‍ maattam varutthi bhoomi golam aanennum athu prapancha kendram aanennum urappicchu. Bhoomi sooryanu chuttum parikramanam cheyyukayaanennu kristhuvinu randu noottaandu mun‍pu aristhaar‍kkasu prakhyaapicchenkilum athinu sveekaaryatha labhicchilla. Ikkaalatthu thanne iraatthosthenesu bhoomiyude chuttalavu ekadesham 39,690 ki. Mee. Aanennu nir‍nayicchu. Ithu innatthe kruthyamaaya kanakkil‍ ninnu 2% maathram kuravaayirunnu. Kristhuvinu mun‍pu ezhaam noottaandu muthal‍ kristhuvinu pin‍pu randaam noottaanduvare aayirunnu greekku jyothishaasthratthin‍re suvar‍nakaalam. Greekku chinthakar‍ niravadhi thathvangal‍ aavishkaricchu. Pinneedu yooroppil‍ prabalashakthiyaaya romaakkaar‍ ee greekku chinthakal‍ lokatthu pracharippicchu. Athuvazhi ava lokatthil‍ muzhuvan‍ amgeekarikkappettu. Kristhuvinu pin‍pu randaam noottaandil‍, aleksaan‍driyakkaaranaaya klodiyasu dolami bhoomiye prapanchakendramaakkikkondulla prapanchaghadana parishkaricchu. Yooroppil‍ maathramalla arabu lokatthum amgeekarikkappetta prapancha maathruka aayi ithu maari. Randaam noottaandil‍ rachikkappetta ee prapanchaghadana pathinaaraam noottaandil‍ koppar‍nikkasum broonovum galeeliyovum chodyam cheyyunna kaalam vare nilaninnu. Greekku rippablikkukalude thakar‍cchakku shesham romaasaamraajyam athinte unnathiyil‍ ninna ettu noottaandolam yooroppil‍ jyothishaasthratthinu thiricchadi nerittu. Annu jyothishatthinu kooduthal‍ praadhaanyam nal‍kappettu. Kristhuvinu pin‍pu aadya sahasraabdatthil‍ yooroppil‍ irunda yugam shaasthra purogathiye pinnottadicchappol‍ eshyayil‍ van‍ kuthippu nadakkukayaayirunnu. Roman‍ kattholiku char‍cchin‍re niyanthranatthil‍ yooroppu e. Di. 1300 vare ee irunda yugatthil‍ aayirunnu. Ennaal‍ ee kaalayalavil‍ per‍shyayilum chynayilum bhaarathatthilum niravadhi jyothishaasthrajnjar‍ uyar‍nnu vannu.

 

islaaminte suvar‍na kaalam ennariyappedunna kristhuvinu pin‍pu 8 – 15 noottaandukalilaayirunnu arabu lokatthu jyothishaasthratthin‍reyum suvar‍nakaalam. Innum niravadhi nakshathrangal‍kku arabu naamangalaanu upayogicchu varunnathennu aadya addhyaayatthil‍ paranjathu or‍kkunnundaavum ennu karuthunnu. Greekku, bhaaratheeya jyothishaasthrajnjar‍ thangalude padtanatthinte bhaagamaayi vipulamaaya ganithashaasthraniyamangalude adisthaanatthilulla prapanchavishakalanangalum siddhaanthangalum munnottu vacchappol‍ nagnanethrangal‍ kondulla vaananireekshanatthil‍ adisthaanatthil‍ aayirunnu islaaminu mun‍pulla arabu jyothishaasthram prabalamaayathu. Pinneedu jyothishaasthratthile prabalamaaya thathvasamhithakal‍ bhaarathatthil‍ ninnum greesil‍ ninnum arebyayil‍ etthiccher‍nnu. Niravadhiyaaya nireekshanangalum nigamanangalum maathramalla greekkukaarudeyum bhaaratheeyarudeyum niravadhi kandupidutthangal‍ avar‍ kootticher‍kkalukalodeyum thirutthalukalodeyum lokatthu pracharippicchu. Arabu lokatthu niravadhi nireekshanaalayangal‍ damaaskkasu muthal‍ baagdaadu vare sthaapicchirunnu. Akkaalatthe pramukha arabu jyothishaasthrajnjaraayirunnu al‍ birooni, al‍ khvaarismi, al‍ batthaani, thaabithu ibn‍ khuraa, omar‍ khayyaam, al‍ phar‍ghaani, al‍ khujandi thudangiyavar‍. Dolamiyude bhoomi kendramaayulla ghadana aayirunnu annu amgeekaricchirunnathu enkilum pala arabu jyothishaasthrajnjarum ithine chodyam cheythirunnu. Ithil‍ pradhaanappetta onnaayirunnu ibn‍ al‍ hayttham ezhuthiya “doudsu on‍ dolami” enna grantham. Ennaal‍ pathinanchaam noottaandinu shesham arabu jyothishaasthratthinte valar‍ccha vividhangalaaya kaaranangalaal‍ maravicchu.

 

jyothishaasthram puraathana bhaarathatthil‍

 

puraathana bhaaratheeya jyothishaasthrajnjarum, nireekshanatthilum golangalude sthaananir‍nayatthilum mikavu pular‍tthiyirunnu. Sindhunadeethada samskaarakaalatthu kristhuvinu 2300 var‍sham mun‍pu thanne jyothishaasthraparamaaya nireekshanangal‍ nadatthiyirunnathaayi padtanangal‍ soochippikkunnu. Sindhunadeethada samskaaratthe thakar‍ttherinja aaryanmaarude ramgapraveshatthode bhaaratheeya jyothishaasthratthil‍ van‍ maattangal‍ vannu. Avar‍ raashichakra sankal‍pam (simham, kanya… thudangiya nakshathra ganangal‍) bhaarathatthil‍ etthicchu. Vedangalilum puraanangalilum jyothishaasthrasambandhiyaaya niravadhi paraamar‍shangal‍ undu. Ennaal‍ annatthe jyothishaasthrajnjareyum avarude padtanangaleyum kuricchulla likhithangal‍ kuravaayirunnathu ithin‍re charithrapadtanatthe baadhicchu. Mathaparamaaya kaaryangalum jyothishaasthravum parasparam bandhappettirunnu. Krushi sambandhiyaaya aavashyangal‍ aanu jyothishaasthratthilekku manushyane etthicchathenkilum pinneedu mathaparamaaya chadangukal‍ nir‍nayikkaan‍ upayogikkuka vazhi jyothishatthilekkum vishvaasatthilekkum vazhi maarukayaayirunnu. Lagathan‍ krodeekariccha ‘vedaamga jyothisham’ enna kruthiyaanu bhaarathatthil‍ ettavum pazhakkam chenna jyothishaasthra kruthi. Ithil‍ sooryachandran‍maarude sthaanam, grahanam, samkramam thudangiyavayeppatti prathipaadikkunnu. Poojakal‍ nadatthuka thudangiya chadangukal‍kku samayam nir‍nayikkaan‍ jyothishaasthratthe vedakaalatthum sheshavum aashrayicchirunnu. Ee kaaryangalekkuricchaanu pradhaanamaayum vedaamga jyothisham prathipaadikkunnathu. Akkaalatthu thanne 27 nakshathrangaleyum raashichakratthile 12 nakshathraraashi chihnangaleyum grahangaleyum grahanam thudangi prathibhaasangaleyum patti ariyaamaayirunnu. Randaayiram var‍shangal‍kku mun‍pu bhaaratheeya – greekku jyothishaasthrapadtanangal‍ thammil‍ koodiccheralukal‍ nadannu. Siddhaanthangal‍ kymaattam cheyyappettu. Ithinu oru pradhaana soochakamaanu randaam noottaandil‍ greekkil‍ ninnu samskruthatthilekku vivar‍tthanam cheyyappetta ‘yavana jaathakam’ enna kruthi. Akkaalam muthal‍ bhaaratheeya jyothishatthil‍ yavana jyothishatthin‍re shakthamaaya svaadheenam undu.

 

 

 

kristhuvinu pin‍pu anchum aarum noottaandukalil‍ jeevicchirunna aaryabhattan‍, varaahamihiran‍, brahmagupthan‍, bhaaskaran‍, lallan‍ thudangiyavar‍ aayirunnu bhaaratheeya jyothishaasthrajnjaril‍ pragal‍bhar‍. Ee kaalaghattam aayirunnu pouraanika bhaaratheeya jyothishaasthratthin‍re suvar‍na kaalam. Ikkaalatthu siddhaantha jyothishaasthram valar‍nnu. Bhoomi prapanchakendram alla ennu prakhyaapiccha aaryabhattane, annatthe pradhaanikal‍ puchchhicchu thalli. Keralatthil‍ janicchu ennu vishvasikkappedunna aaryabhattan‍ ezhuthiya ‘aaryabhatteeyam’ lokatthinu bhaaratheeya jyothishaasthram nal‍kiya mahatthaaya sambhaavanayaanu. Sooryan‍, chandran‍, grahangal‍ ennivayude sthaanam kruthyamaayi nir‍nayikkunathinulla sanketham addheham ee granthatthil‍ prathipaadikkunnu. Bhoomi athin‍re acchuthandil‍ karangukayaanennum athaanu nakshathrangalude padinjaarottulla chalanatthinu kaaranam ennum chandran‍re prakaashatthinu kaaranam sooryaprakaashatthin‍re prathiphalanam aanennum addheham abhipraayappettu. Oru dinam thudangunnathu ar‍ddharaathri aanennu paranja aadyakaala granthavum ithaanu. Aaryabhattan‍re siddhaanthangal‍ arabu jyothishaasthratthil‍ van‍ svaadheenam chelutthiyittundu. Brahmagupthan‍re ‘brahmaguptha siddhaantham’ 771-il‍ al‍ phasaayi arabiyilekku thar‍juma cheythu. Ee grantham ganithashaasthratthilum jyothishaasthratthilum van‍ svaadheenam chelutthi. Poojyatthin‍re prathyekathakal‍ ee granthatthil‍ vivaricchirikkunnu. Addheham bhoomi oru golam aanennum oru dinam thudangunnathu ar‍ddharaathri aanennum ulla vaadatthe pinthunacchu. Varaahamihiran‍, aaraam noottaandil‍ siddhaanthajyothishaasthratthe anchaayi krodeekaricchu ‘panchasiddhaanthika’ enna peril‍ prasiddhappedutthi. Ithil‍ ettavum pradhaanam ‘soorya siddhaanthika’ aayirunnu. Bhoomiyude acchuthandin‍re charivu 24 digri aayi kanakku koottiyirunnu. Acchuthandin‍re bhramanatthinu ekadesham 26,000 var‍shangal‍ edukkum ennu innu kandupidicchittundu. Ingane oru bhramanattheppatti varaahamihiran‍ kanakkukoottiyirunnu. Addhehatthin‍re kanakku kruthyam aayirunnillenkilum angane oru kaaryattheppatti chinthikkaan‍ aa kaalatthu addhehatthinaayi.

 

bhaaratheeya jyothishaasthramunnettatthil‍ keraleeya jyothishaasthrajnjarude shakthamaaya sambhaavana undaayirunnu. Jyeshdtadevan‍, achyuthappishaaradi, neelakandtan‍ somayaaji thudangiyavaraayirunnu pradhaanikal‍. Neelakandtan‍ somayaaji addhehatthin‍re ‘thanthrasamgraham’ enna granthatthil‍ aaryabhattan‍re budhan‍, shukran‍ ennee grahangaleppattiyulla chinthakalil‍ cheriya maattam varutthi. Ee maattam keplarin‍re siddhaantham varunna kaalam vare nilaninna oru maathrukayaayirunnu. ‘aaryabhatteeya bhaashya’ enna bhaagatthil‍ addheham oru puthiya prapancha maathruka munnottu vecchu. Ee samvidhaanatthil‍ budhan‍, shukran‍, chovva, vyaazham, shani ennee grahangal‍ sooryane chuttunnathaayum ennaal‍ athe samayam sooryan‍ bhoomiye chuttunnathaayum kaanicchirikkunnu. Yooroppilum padinjaaran‍ eshyayilum dolamiyude, ellaa grahangalum bhoomiye chuttunnu enna reethiyilulla maathruka nilaninna kaalatthaanu keralatthil‍ neelakandtan‍ somayaaji ingane oru siddhaantham munnottu vecchathu. Ithinodu saamyamulla maathrukayaanu oru noottaandinushesham prashastha sveedishu jyothishaasthrajnjanaayirunna dykko braaha munnottu vecchathu. Kodungalloor‍ praacheena keralatthile pradhaana jyothishaasthrakendram aayirunnu. Valare pradhaanappetta oru nireekshanaalayam ivide kuracchu noottaandukal‍ mun‍pu vare undaayirunnu. Ennaal‍ ee kaalatthinu shesham bhaaratheeya jyothishaasthratthil‍ valiya purogathikal‍ undaayilla.

 

navoththaanam, athine thudar‍nnu jyothishaasthratthinundaaya purogathi ennivayeppatti aduttha addhyaayatthil‍.

 

jyothishaasthratthinte charithram – irunda yugam, navoththaanam.

 

e. Di. 330 – roman‍ chakravar‍tthiyaayirunna kon‍sttan‍rayin‍ thante saamraajyathalasthaanam romil‍ ninnum, innatthe thur‍kkiyile isthaan‍bul‍ ennariyappedunna, annatthe bysaanthiyatthilekku maattukayum kon‍sttaan‍rinoppil‍ ennu naamakaranam cheyyukayum cheythu. Kon‍sttan‍rayin‍ thante nagaratthil‍ niravadhi granthashaalakal‍ nir‍mikkukayum pramukharaaya puraathana greekku chinthakan‍maarude rachanakal‍ shekharikkukayum sookshikkukayum cheythu. E. Di. 337-l‍ addheham antharicchu. E. Di. 395-l‍ romaa saamraajyam pilarukayum rom thalasthaanamaayi padinjaaran‍ romaasaamraajyavum, kon‍sttaan‍rinoppil‍ thalasthaanamaayi bysaanthiyan‍ saamraajyavum roopeekarikkappettu. Ithodoppam kristhumathavum randaayi pirinju. Bysaanthiyan‍ saamraajyabhaagatthu kizhakkan‍ or‍tthadoksu vibhaagavum rom bhaagatthu roman‍ kattholikka vibhaagavum. Ennaal‍ e. Di. 476-l‍ visigotthukal‍ thudangiya jer‍maaniku vamshajaraaya baar‍beriyan‍maar‍, phlaaviyasu odovekkarinte nethruthvatthil‍, romulasu agasttasine thol‍ppicchu romil‍ adhikaaram pidicchedutthu. Ee sambhavam padinjaaran‍ romaasaamraajyatthinte asthamayam aayum maddhyayuga(irunda yuga)tthinte thudakkam aayum aanu kanakkaakkunnathu. Irunda yugam pathinaalaam noottaandu vare neenduninnu. Ee kaalayalavil‍ yooroppil‍ kaaryamaaya padtanangalo nireekshanangalo nadannilla. Aakramanangalum attimarikalum kondu arakshithamaaya ee kaalaghattatthil‍ poppu, yooroppil‍ chitharippoya cheruraajyangalile raajaakkan‍maarekkaal‍ shakthanaayi. ‘irunda yugam’ ennathu yooroppine maathram sambandhiccha oru samjnja aanu ennum maddhyayugatthil‍ eshyayil‍ mikaccha jyothishaasthrajnjan‍maarude nethruthvatthil‍ van‍ kuthicchuchaattam nadakkukayaayirunnu ennum kazhinja addhyaayatthil‍ soochippicchathu or‍kkunnundaavumennu pratheekshikkunnu.

 

greekku bhaashayil‍ aayirunnu yooroppile pouraanika jyothishaasthra granthangal‍ ezhuthappettirunnathu. Moonnaam noottaandinu shesham ee bhaashayil‍ praaveenyam kuranjathu ee pouraanika jyothishaasthra granthangal‍ kooduthal‍ vishadamaayi padtikkunnathil‍ thadasam undaakki. Ee granthangalude samkshiptharoopangal‍ maathramaayirunnu palappozhum labhyamaayirunnathu. Akkaalatthu labhyamaayirunna laattin‍ bhaashayilulla granthangal‍ pradhaanamaayum kaappella, plini, maakrobaysu thudangiyavarudethaayirunnu. Ezhaam noottaandil‍ imgleeshu sanyaasiyaaya beedu, eesttar‍ divasam jyothishaasthraparamaayi kanakku koottaanulla oru maar‍gam, ‘kampyuttas’, munnottuvecchu. Panthrandaam noottaandu vare mathapadtanatthil‍ ithu oru pradhaanabhaagamaayirunnu. Pathinezhaam noottaandinte aadya pakuthiyil‍ kaanter‍bariyile aar‍chu bishappu aayirunna jeyimsu ushar‍, bybil‍ kathakalude adisthaanatthil‍ kanakku kootti prapancham undaayathu “kristhuvinu mun‍pu 4004 okdobar‍ 23 nu raathri 9 mani”kkaanennu prakhyaapicchu. Irundayugatthile janangaludeyum mathapramaanimaarudeyum thettiddhaaranakalude aazham ethrattholam ennu pothuvil‍ ithil‍ninnum manasilaakum. Pakshe appozhekkum maattangal‍ aarambhicchukazhinjirunnu. Pathinaalaam noottaandil‍ nikkol‍ oram enna bishappu, bhoomi aanu bhramanam cheyyunnathu enna vaadatthinethiraayi uyar‍tthiya vaadangal‍ adisthaanamullathalla ennu abhipraayappettu enkilum pothu abhipraayamaaya, bhookendra siddhaanthatthe thallikkalayaan‍ dhyryappettilla. Pathinanchaam noottaandil‍ jar‍maniyile kusayile kar‍dinaal‍ aayirunna nikkolaasu, bhoomi sooryane chuttukayaanennum ellaa nakshathrangalum sooryanepole aanennum abhipraayappettu. Enkilum oru shaasthreeya prapancha maathruka nir‍ddheshikkaan‍ addhehatthinaayilla. E. Di. 1453-l‍ ottoman‍ thur‍kkikal‍, kon‍sttan‍rayin‍ pathinonnaamane vadhicchu kon‍sttaan‍rinoppil‍ pidicchedutthu. Ennaal‍ aakramanam aarambhicchappol‍ thanne janangal‍van‍thothil‍ palayaanam cheythu. Avar‍ yooroppilekku palaayanam cheythappol‍, kon‍sttaan‍rinoppil‍ nagaratthil‍ sookshicchirunna vilappetta granthangalum koode kondupoyi. Ithu e. Di. 1300-kalil‍ aarambhiccha vijnjaanaviplavatthinu oor‍jam pakar‍nnu.

 

navoddhaanam

 

nikkolaasu koppar‍nikkasu – polandil‍ janiccha ee shaasthrajnjanaanu andhakaaratthil‍ ninnu navoththaanatthilekkulla yooroppinte kuthippinu thudakkamittathu. 1473-l‍ ttorun‍ enna sthalatthu janiccha koppar‍nikkasu 1496-l‍ ittaliyilekku vydyavum krysthavaniyamavum padtikkaan‍ poyi. Avide vacchu johannaasu rajiyomondaanasu enna jyothishaasthrajnjante kruthikal‍ vaayikkaanidayaayathum 1500-l‍ nadanna kalandar‍ parishkaranavumaayi bandhappetta oru yogatthil‍ pankedukkaan‍ avasaram labhicchathum addhehatthe jyothishaasthratthil‍ aakrushdanaakki. Praacheena greesil‍ ninnu kadam kondavayaayirunnu akkaalatthu yooroppil‍ nilavilirunna dhaaranakal‍. Hippaar‍kkasu, dolami thudangiya praacheenalokatthe pragathbhar‍ munnottuveccha siddhaanthangal‍ prakaaram bhoomi prapancha kendramaanu, sooryanadakkam ellaa baahyaakaashavasthukkalum bhoomiye chuttukayaanu. Grahangalude sthaanachalanam kanakkukoottaan‍ ee niyamangal‍ kuracchokke vijayicchu enkilum deer‍ghakaalapravachanam ellaayippozhum thettikkondirunnu. Ennaal‍ bhoomikku pakaram sooryan‍ prapanchakendram aakki kanakkaakkiyaal‍ ee prashnam pariharikkaan‍ kazhiyumennu koppar‍nikkasu manasilaakki. Addheham puthiya siddhaanthatthinte ganithavishadaamshangal‍ thayyaaraakku

Terms And Service:We do not guarantee the accuracy of available data ..We Provide Information On Public Data.. Please consult an expert before using this data for commercial or personal use
DMCA.com Protection Status Powered By:Omega Web Solutions
© 2002-2017 Omega Education PVT LTD...Privacy | Terms And Conditions