കേരളത്തിലെ നാടന്‍കലകള്‍

                                                                                                                   
                                                                                                                                                                                                                                                                                 

                    കേരളത്തിലെ നാടന്‍കലകള്‍                

                                                                                                                                                                                                                                                     

                   കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍                

                                                                                             
                             
                                                       
           
 

സർപ്പം തുള്ളൽ

 

 

നാഗക്ഷേത്രങ്ങളിലും സർപ്പക്കാവുകളിലും , വീട്ടുമുറ്റത്തും സർപ്പം തുള്ളൽ എന്ന അനുഷ്ഠാന നൃത്തം നടത്താറുണ്ട്‌. കുരുത്തോല കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച പന്തലിനുള്ളിൽ സർപ്പത്തിന്റെ കളം വരച്ചാണ് ഇത് അരങ്ങേറുക. പുള്ളുവ ദമ്പതികളുടെ പാട്ടിനും വാദ്യോപകരണ സംഗീതത്തിനുമൊത്ത് പുള്ളുവപ്പിണിയാൾ സ്ത്രീ കളത്തിലെത്തി ഉറഞ്ഞാടും. സർപ്പങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രബല വിശ്വാസങ്ങളിൽ സർപ്പം തുള്ളലിന് അഭേദ്യമായ സ്ഥാനം തന്നെയുണ്ട്.

 

തെക്കൻ പാട്ടുകൾ

 

തിരുവിതാംകൂറിൽ‍, പ്രത്യേകിച്ച് കൊല്ലത്തിനു തെക്കുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ, ദീർഘകാലമായി പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോഴും നിശ്ശേഷം കുറ്റിയറ്റു പോയിട്ടില്ലാത്തതുമായ നാടൻപാട്ടുസംസ്കാരങ്ങളെ മൊത്തമായി വിവക്ഷിക്കുന്ന പേരാണു് തെക്കൻപാട്ടുകൾ.

 

തിരുവനന്തപുരത്തിനു തെക്കുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ വില്ലടിച്ചാൻപാട്ടിന് പ്രചാരം കൂടുതലുണ്ട്. ദേവസ്തുതികളും ചരിത്രസംഭവങ്ങളും ഇവയ്ക്കു വിഷയമായിട്ടുണ്ട്.നാട്ടിൽ പ്രമാണിമാരായിട്ടുള്ളവരോ അവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളോ അപമൃത്യുവിന് ഇരയായാൽ ഗതികിട്ടാതെ ആത്മാക്കൾ മാടൻ, യക്ഷി മുതലായ രൂപത്തിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുമെന്നും അവരുടെ പ്രീതിക്കുവേണ്ടി ഇത്തരം ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കണമെന്നും ഉള്ള വിശ്വാസം.  

 

തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന കുലശേഖരന്റെ മന്ത്രിയായിരുന്ന ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ള കണിയാംകുളം പോരിന് പോകുന്നതുമുതൽ മരിക്കുന്നതുവരെയും അതിനുശേഷമുള്ള സംഭവങ്ങളും ഈ കാവ്യത്തിലുണ്ട്. മധുര തിരുമലനായിക്കൻറെ സേനാപതിയായ രാമപ്പയ്യന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ആക്രമണത്തെ കുലശേഖരൻറെ ഏഴു മന്ത്രിമാരിൽ ഒരാളായ മാർത്താണ്ഡൻ ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ള നേരിട്ടെതിർക്കുകയും രാമപ്പയ്യന്റെ വഞ്ചനയിലൂടെ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ഈ കഥാകാവ്യം രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. ഹൃദയസ്പൃക്കായ കാവ്യമാണിത്.

 

വള്ളിയൂരു ഭരിച്ചിരുന്ന പാണ്ഡ്യവംശജനായ കുലശേഖര രാജാവു നടത്തേണ്ടി വന്ന യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള പാട്ട്. കാഞ്ചീപുരത്തിനു വടക്കുള്ള കന്നടിയാൻ എന്ന വടുകരാജാവുമായിട്ടായിരുന്നു യുദ്ധം. കന്നടിയാൻറെ മകളുടെ പ്രണയത്തെ കുലശേഖരൻ നിരസിച്ചതാണ് യുദ്ധകാരണം. യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട കുലശേഖരന്റെ ചിതയിൽ സതിയനുഷ്ഠിച്ച് കന്നടിയാന്റെ പുത്രി മരിക്കുകയും ചെയ്തു.

 

വേണാട്ടിലെ നാടുവാഴികൾ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന കുടിപ്പക പ്രതിപാദിക്കുന്നു. സകലകുലമാർത്താണ്ഡവർമ്മ, പലകല ആദിത്യവർമ്മ, പരരാമർ, പരരാമാദിത്യർ, വഞ്ചി ആദിത്യവർമ്മ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു നാടുവാഴികൾ തമ്മിലുള്ള കലഹമാണ് പ്രതിപാദ്യം.

 

കാർത്തികതിരുനാൾ രാമവർമരാജാവിന്റെ തീർത്ഥയാത്രയെക്കുറിച്ചുള്ളത്.

 

ഇടനാടൻ എന്ന പുലയയുവാവിന്റെ വീരകൃത്യങ്ങൾ വർണിക്കുന്നു. പതിനഞ്ചാം ശതകത്തിൽ അമ്പലപ്പുഴയിൽ താമസിച്ചിരുന്നതായി വിശ്വസിക്കുന്നു. തന്റെ കാര്യശേഷി കൊണ്ട് തണ്ണീർമുക്കത്ത് ചുങ്കം പിരിക്കുന്നതാണ് പാട്ടിലെ പ്രമേയം

 

പവഴനല്ലൂർ അമ്മയപ്പൻ കോവിലിലെ ശാന്തിക്കാരനും ക്ഷേത്രത്തിലെ ദാസിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ അവളെ കൊന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണിത്.

 

വില്ലുപാട്ട്

 

 

തെക്കൻ തിരുവിതാംകൂറിൽ രൂപംകൊണ്ട ഒരു നാടോടികലാരൂപമാണ് വില്ലുപാട്ട്. വില്പാട്ട്, വില്ലടിച്ചാൻപാട്ട്, വില്ലടി, വില്ലുകൊട്ടിപ്പാട്ട് എന്നൊക്കെ ഇതിന്‌ പേരുകളുണ്ട്. അനുഷ്ഠാനമായി രൂപംകൊണ്ട ഈ കലാരൂപം പരിഷ്കാരങ്ങൾക്കു വിധേയമായി വിൽക്കലാമേള എന്ന പേരിൽ കേരളത്തിൽ മുഴുവൻ ഉത്സവങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു കലാപരിപാടിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

 

ചരിത്രം

 

തെക്കൻ തിരുവിതാംകൂറിലെ യക്ഷിയമ്പലങ്ങളിലും മാടൻതറകളിലും ദേവതകളുടെ പുരാവൃത്തം അനുഷ്ഠാനമായി ചൊല്ലുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു. 'ഏടുവായന' എന്നാണ്‌ ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇതിന്റെ തുടർച്ചയായാണ്‌ വില്ലുപാട്ട് രൂപപ്പെട്ടത്. വായനപ്പാട്ടുകളിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾവരുത്തി കേൾവിപ്പാട്ടായി പാടുന്നത് ഉത്സവങ്ങളിൽ ഒരു അനുഷ്ഠാനമായി മാറി.

 

ഉപകരണങ്ങൾ

 

വില്ല്, വീശുകോൽ, ഉടുക്ക്, കുടം, ജാലർ എന്നീ വാദ്യോപകരണങ്ങളാണ്‌ വില്ലുപാട്ടിൽ പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പിൽക്കാലത്ത് ഹാർമോണിയം, തബല തുടങ്ങിയവയും വില്ലുപാട്ടിൽ ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. നവീന വില്പാട്ടിൽ ഈ ഉപകരണങ്ങൾ ചായംപൂശി ആകർഷകമാക്കിയിരിക്കും.

 

വില്ല്

 

വില്ലാണ്‌ വില്ലുപാട്ടിലെ പ്രധാന സംഗീതോപകരണം. ഇതിന്‌ മൂന്നു മീറ്ററോളം നീളമുണ്ടായിരിക്കും വില്ലുപാട്ടിലെ വില്ലിന്‌. കരിമ്പനത്തടി വെട്ടിമിനുക്കിയാണ്‌ വില്ലൊരുക്കുന്നത്. വില്ലിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ വ്യാസം കുറവായിരിക്കും. നീളത്തിൽ തോലോ ചരടോകൊണ്ടുള്ള ഞാണാണ്‌ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. വില്ലിന്റെ തണ്ടിൽ ഓരോ അരയടിക്കും ഒരോ ചിലങ്കമണി കെട്ടിയിട്ടുണ്ടാകും.

 

വീയൽ

 

വീയൽ അഥവാ വീശുകോൽ ഞാണിന്മേൽ തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയാണ്‌ പാട്ട് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. വില്ലിന്റെ രണ്ടുപുറത്തും വീയലടിക്കാൻ ആളുണ്ടാകും. വീയലിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലും മണി കെട്ടിയിരിക്കും. ഞാണിന്റെ കമ്പനവും മണികളുടെ കിലുക്കവും ഹൃദ്യമായ സംഗീതാനുഭവമുണ്ടാക്കുന്നു. പാട്ടിനിടയിൽ വീയൽ കറക്കിയെറിഞ്ഞ് പിടിക്കുക തുടങ്ങിയ അഭ്യാസങ്ങൾ പാട്ടുകാരുടെ സാമർത്ഥ്യപ്രകടനത്തിനുള്ള അവസരമാണ്‌.

 

കുടം

 

കുടത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ വില്ലിന്റെ അറ്റം ഞാൺ മുകളിൽ വരത്തക്ക വിധമാണ്‌ അനുഷ്ഠാന വില്പാട്ടുകളിൽ കുടത്തിന്റെ സ്ഥാനം. കളിമൺകുടമാണ്‌ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. വയ്ക്കോൽ ചുരണയിൽ വെച്ച കുടവും വില്ലും ഒരു കൈകൊണ്ട് ചേർത്തുപിടിക്കുകയും കുടത്തിന്റെ വായിൽ വട്ടത്തിൽ വെട്ടിയ കമുകിൻപാള കൊണ്ട് അടിച്ച് ശബ്ദമുണ്ടാക്കുകയുംചെയ്യുന്നു.

 

ജാലർ

 

ഇലത്താളത്തിന്റെ ചെറിയ രൂപമാണ്‌ ജാലർ. ചിങ്കി, താളം എന്നൊക്കെ ഇതിനു പേരുകളുണ്ട്.

 

ഉടുക്ക്

 

വില്ലുപാട്ടിന്‌ ജീവൻ നൽകുന്ന വാദ്യോപകരണമാണ്‌ ഉടുക്ക് എന്നുപറയാം.

 

താളക്കട്ടകൾ

 

ഒരിഞ്ച് വണ്ണവും മൂന്നിഞ്ച് വീതിയും ആറിഞ്ച് നീളവും ഉള്ള മരക്കട്ടകളാണ്‌ വില്ലുപാട്ടിലുപയോഗിക്കുന്ന താളക്കട്ടകൾ. തപ്പളാംകട്ട എന്ന് നാട്ടുരീതിയിൽ ഇതിനെ പറഞ്ഞുവരുന്നു.

 

പാട്ടുകൾ

 

ഇതിഹാസപുരാണകഥകളും പുരാവൃത്തങ്ങളും വീരകഥകളും ഒക്കെയാണ്‌ വില്ലുപാട്ടുകൾക്ക് പ്രമേയമാക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പാരായണത്തിനുപയോഗിച്ചുവന്ന പുരവൃത്തകഥാഗാനങ്ങളും വീരകഥാഗാനങ്ങളും ഒക്കെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന തെക്കൻ പാട്ടുകളെ ഉടച്ചുമിനുക്കിയാണ്‌ മിക്കവാറും വില്ലുപാട്ടുകൾ രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. ആശാൻ പാട്ടുകൾ അവതരണോചിതമായി കെട്ടിയുണ്ടാക്കുന്നു. തെക്കൻപാട്ടുകളിൽ ഇവ്വിധം കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകളും വെട്ടിച്ചുരുക്കലുകളും ആധുനികീകരിക്കലും വഴി പൂർവപാഠത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കുന്നു. തെക്കൻപാട്ടുകളായ ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ളപ്പോര്‌, നീലികഥ, ഭൂതത്താൻപാട്ട് എന്നിവ ഇത്തരത്തിൽ വില്ലുപാട്ടുകളായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

 

കുചേലവരലാഭ, ചിത്തിരപുത്രനയനാർക്കഥ, അയോധ്യകഥ, കോവിലൻ ചരിതം തുടങ്ങിയവ വില്ലുപാട്ടുകൾക്കുപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പല വില്ലുപാട്ടുകളെയും നാടോടിപ്പാട്ടുകളായി കണക്കാക്കാനാവില്ല; പഴമ അവകാശപ്പെടാനും. സ്തുതി, ഒപ്പാര്‌‍, കുമ്മി, ദേശവർണ്ണനകൾ ഇവ ഇടകലർത്തി പാട്ടുകൾ രചിക്കാൻ സമർത്ഥരായ ആശാന്മാരുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പാട്ടിന്റെ ആദ്യത്തിൽ വില്ലുപാട്ടിന്റെ പേരും ആശാന്റെ പേരും പാട്ടായോ പ്രസ്താവനയായോ സൂചിപ്പിക്കും. ആറ്റിൻകര കുമാരപിള്ള, തെങ്ങുകുഴി ചിതംബര താണുപിള്ള, വാവറ അപ്പിപ്പിള്ള, ഇട്ടകവേലി നാരായണൻ, അഗസ്തീശ്വരം ആറുമുഖപ്പെരുമാൾ തുടങ്ങിയവർ പ്രസിദ്ധരായിത്തീർന്ന ആശാന്മാരണ്‌.

 

ആദ്യന്തം പാട്ടുപാടുന്ന രീതിയും പാട്ടുപാടി കഥ വിവരിക്കുന്ന രീതിയുമുണ്ട്. പാട്ടുപാടുകയും കഥ പറയുകയും ചെയ്യുന്നവരെ പുലവൻ എന്നുവിളിക്കുന്നു. ചില പുലവന്മാർ ആശാന്മാരുമായിരിക്കും.തോവാള സുന്ദരം‌പിള്ള, കരിപ്പോട്ടു ചിതംബരതാണു, കോലപ്പാ പിള്ള തുടങ്ങിയവർ പുലവനാശാന്മാരാണ്‌. നല്ല ശബ്ദവും രാഗതാളബോധവുമുള്ളവരാണ്‌ പുലവന്മാർ. ഭാഷാചാതുര്യവും ഉച്ചാരണശുദ്ധിയുമുള്ളവർ ഈ രംഗത്ത് ശോഭിക്കുന്നു. ഗദ്യകഥനങ്ങൾ അഭിനയത്തിന്റെ മേമ്പൊടിയോടെയാണ്‌ അവതരിപ്പിക്കുക.

 

താരാട്ട്, ഒപ്പാര്‌, തുടങ്ങിയവയുടെ ചുവടുപിടിച്ചാണ്‌ പാട്ടു പാടിവന്നത്. പിൽക്കാലത്ത് ചിന്ത്, കുമ്മി, വിരുത്തം, പല്ലവി, ചരണം തുടങ്ങിയവ സ്വീകരിച്ചു. ഒരേ ശീലിലെഴുതിയാലും സന്ദർഭാനുസാരം രാഗങ്ങൾ വ്യത്യാസപ്പെടുത്തുന്നു പുലവന്മാർ.

 

അവതരണരീതി

 

അഞ്ചോ ഏഴോ അംഗങ്ങളാണ്‌ പരമ്പരാഗതവില്ലുപാട്ടിൽ ഉണ്ടാകുക. പുലവൻ പാടുകയും ശിഷ്യർ ഏറ്റുപാടുകയും ചെയ്യും. വില്ലിന്റെ ഒരറ്റത്താണ്‌ പുലവൻ ഇരിക്കുക. മറ്റേയറ്റത്ത് കുടം കൊട്ടുന്നയാളും. രണ്ടുപേർക്കും തലക്കെട്ട് ഉണ്ടായിരിക്കും. ഉത്സവങ്ങളിൽ അനുഷ്ഠാനപരമായാണ്‌ ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. കന്നിമൂലയിൽ തൂശനിലയിൽ നിലവിളക്കും നിറനാഴിയും സംഗീതോപകരണങ്ങളും വെച്ച് പൂജിച്ചതിനു ശേഷമാണ്‌ പാട്ട് ആരംഭിക്കുക. അഞ്ചുമിനുട്ടോളം നേരം കൂട്ടയ മേളം നടത്തുകയും ദേവതാസ്തുതിയോടെ പാട്ടിലേക്ക് കറ്റക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

 

കാപ്പ്

 

താളമില്ലാതെ ദേവതാസ്തുതി നടത്തുന്നതിനാണ്‌ കാപ്പ് എന്നുപറയുന്നത്.

 

നാമാവതരണം

 

കാപ്പിനുശേഷം വില്ലുപാട്ടിന്റെ പേര്‌ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ചിലർ ഗദ്യത്തിലും ചിലർ പദ്യത്തിലുമാണ്‌ ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

 

ഗുരുസ്തുതി, സഭാവന്ദനം, ദേശസ്തുതി

 

ഗുരുവിന്റെ പേരും പെരുമയും പാട്ടിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ചതിനു ശേഷം സഭാവന്ദനത്തിനുള്ള പാട്ടു പാടുന്നു. ശേഷം ദേശസ്തുതിയും വർണ്ണനയുമാണ്‌. മുൻകൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയ പാട്ടിൽ ദേശപ്പേര്‌ ചേർത്താണ്‌ ദേശസ്തുതി നടത്തുന്നത്.

 

കഥാവതരണം

 

ശിവസ്തുതി, ശാസ്താസ്തുതി(അയ്യനാർ വാഴ്ത്ത്), കേൾക്കുന്നവർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കുമുള്ള മംഗളം തുടങ്ങിയവയോടെ കഥ പറഞ്ഞുതുടങ്ങുന്നു. വിരുത്തം, പാടൽ, വചനം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. വിരുത്തങ്ങൾ ശ്ലോകങ്ങളെപ്പോലെ കഥാഗതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഈണമില്ലാത്ത വരികളാണ്‌. വചനം കഥാവിവരണവും.

 

കഥയ്ക്കിടയിൽ അല്പനേരം വിനോദത്തിനു നീക്കിവെക്കാറുണ്ട്. പിൻപാട്ടുകാർ രണ്ടു കക്ഷിയായിത്തിരിഞ്ഞ് പാട്ടുപാടി മത്സരിക്കുന്നു ഈ സന്ദർഭത്തിൽ. കക്ഷിപ്പാട്ട് എന്നും മത്സരപ്പാട്ട് എന്നുമൊക്കെ ഇതിനെ വിളിക്കുന്നു. ഒരു കക്ഷിയിലുള്ളവർ ഒരു രാഗത്തിലുള്ള പാട്ടുപാടുകയും മറുകക്ഷിക്കാർ അതേ രാഗത്തിൽ മറ്റൊന്ന് പാടുകയുംവേണം. ആദ്യകക്ഷി പാടിയതിന്റെ ഹാസ്യാനുകരണമാണ്‌ രണ്ടാമത്തെ കക്ഷി നടത്തുക. ആധുനികകാലത്ത് ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങളും ഇതിൽ ഇടം‌പിടിക്കുന്നു. പാരഡി ചൊല്ലാനാവാത്ത കക്ഷി പരാജയപ്പെടുന്നു.

 

പാട്ടിന്റെ ഇടയ്ക്ക് ചില പാട്ടുകെട്ടുകൾ പുതുതായി ചേർക്കുന്ന പതിവുണ്ട്. ഇടതിരി എന്നാണ്‌ ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. ശിഷ്യന്മാരാണ്‌ ഇത് പാടുക. പുലവർക്ക് വിശ്രമത്തിനുള്ള സമയമാണിത്.

 

വാഴ്ത്തോടുകൂടി പാട്ട് അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.

 

നവീനവില്പാട്ട്

 

കാൽ നൂറ്റാണ്ടുമുൻപ് കന്യാകുമാരി സ്വദേശിയായ തിരുവട്ടാർ ബാലൻപിള്ളയാണ്‌ അനുഷ്ഠാനകലയായിരുന്ന വില്ലുപാട്ടിനെ ജനകീയകലയാക്കി മാറ്റാനുള്ള ആദ്യശ്രമം നടത്തുന്നത്. സംഘത്തിലെ എല്ലാവരും സംഗീതോപകരണങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുക, ഹാർമോണിയം, തബല തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിക്കുക, പശ്ചാത്തലത്തിൽ നീലയവനിക ഉപയോഗിക്കുക തുടങ്ങിയവയാണ്‌ അദ്ദേഹം വരുത്തിയ പ്രധാന മാറ്റങ്ങൾ. വില്ല് നിലത്ത് വെയ്ക്കുന്ന രീതിയാണ്‌ മറ്റൊരു പരിഷ്കാരം. സംഘാംഗങ്ങളിൽ ആർക്കും പാടാൻ സ്വാതന്ത്ര്യംനൽകുകയും കഥാകഥനം മറ്റൊരു സംഘാംഗത്തെ ഏല്പിക്കുകയും സംഘാംഗങ്ങൾ ഏഴായി നിജപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. സംഘത്തിലെ പ്രധാനിയാണ്‌ വില്ലടിക്കുന്നത്.

 

നെയ്യാറ്റിൻകര കേശവൻ നായരാണ്‌ മറ്റൊരു പരിഷ്കർത്താവ്. സംഘാംഗങ്ങളുടെ വേഷവിധാനത്തിലാണ്‌ അദ്ദേഹം മാറ്റം‌വരുത്തിയത്. നിറമുള്ള കിന്നരിക്കുപ്പായം, പട്ടുതലക്കെട്ട്, പവിഴമാല തുടങ്ങിയ ആടയാഭരണങ്ങളിലൂടെ വില്ലുപാട്ടിന്‌ ദൃശ്യാനുഭൂതി നൽകി അദ്ദേഹം. നെയ്യാറ്റിൻകരയിൽ അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച 'യുഗസന്ധ്യ' ഉത്സവവേദികളിൽ ശ്രദ്ധേയമായ വിൽക്കലാമേളകൾ അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നു.

 

അടുത്ത കാലത്ത് സ്ത്രീകൾ വില്ലുപാട്ടിൽ കടന്നുവരികയും ട്രൂപ്പുകൾ രൂപവത്കരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആധുനികസംഗീതോപകരണങ്ങളും വർണ്ണപ്രകാശവിന്യാസങ്ങളുംകൊണ്ട് വില്ലുപാട്ട് ജനകീയമായിത്തീർന്നു. പാട്ട് എന്നതിനെക്കാൾ വിവിധ കലകളുടെ ഒരു വിരുന്നായി മാറിയതിനാൽ വിൽക്കലാമേള എന്ന പേര്‌ സ്വീകരിച്ചു. കഥാപ്രസംഗത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുമെങ്കിലും സ്വന്തമായ വ്യക്തിത്വം അവകാശപ്പെടാനാവുന്ന ഈ പുതിയ രൂപത്തിനെ കേരളത്തിലങ്ങോളമിങ്ങോളമുള്ളവർ സ്വീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ചരിത്രപുരുഷന്മാരുടെയും വിശ്വസാഹിത്യകൃതികളുടെയും ഇതിവൃത്തങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് തനിമലയാളത്തിൽ ആവിഷ്കരിക്കുന്ന നവീനവില്പാട്ട് തമിഴിന്റെ അതിപ്രസരമുള്ള തെക്കൻപാട്ടുശൈലിയിൽനിന്ന് തികച്ചും ഭിന്നമായ ലോകത്താണ്‌.

 

യക്ഷഗാനം

 

 

കർണാടകത്തിലെ തീരപ്രദേശങ്ങളാണ് യക്ഷഗാനത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. കേരളത്തിന്റെ തനത് നൃത്തകലയായ കഥകളിയുമായി നല്ല സാമ്യമുള്ള കലവിശേഷമാണ് “ബയലാട്ടം” എന്നു കൂടി അറിയപ്പെടുന്ന “യക്ഷഗാനം”. പക്ഷേ‍ കഥകളിക്ക് വ്യത്യസ്തമായി ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ സംസാരിക്കാറുണ്ട്. കർണ്ണാടകത്തിലെ ഉത്തര കന്നഡ, ഷിമോഗ, ഉഡുപ്പി, ദക്ഷിണ കന്നഡഎന്നീ ജില്ലകളിലും, കേരളത്തിലെ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലും യക്ഷഗാനം പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. വൈഷ്ണവഭക്തിയാണ് മുഖ്യപ്രചോദനം. ഭക്തിയും മതാചാര‍ങ്ങളും സാധാരണക്കാരിലേക്കു പകരുന്ന കലാമാധ്യമമായാണ് യക്ഷഗാനം പ്രചാരം നേടിയത്. നാനൂറോളം വർഷത്തെ പഴക്കം ഈ നൃത്തരൂപത്തിനുണ്ട്. നൃത്തവും അഭിനയവും സാഹത്യവും സംഗീതവുമെല്ലാം ചേർന്ന യക്ഷഗാനം കാസർഗോഡു മുതൽ വടക്കോട്ടുള്ള കൊങ്കൺ തീരങ്ങളിൽ ചിലേടത്താണ് ഇപ്പോഴുമുള്ളത്. കാസർ കോഡ് ജനിച്ച പാർഥി സുബ്ബനാണ് യക്ഷഗാനത്തിന്റെ പിതാവ് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു

 

നിറപ്പകിട്ടാർന്ന വേഷങ്ങൾ അണിഞ്ഞ കലാകാരന്മാർ പല കഥാപാത്രങ്ങളെയും നൃത്തരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് യക്ഷഗാനം രാത്രി മുഴുവൻ നീണ്ടുനിൽക്കും. തുളുവിലും കന്നഡയിലും "ആട്ടം" എന്നും യക്ഷഗാനം അറിയപ്പെടുന്നു.

 

സന്ധ്യക്ക് ചെണ്ട മുഴക്കിയാണ് യക്ഷഗാനം ആരംഭികുക. യക്ഷഗാനം ആരംഭിക്കുന്നതിന് ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ മുൻപേ തന്നെ ചെണ്ടയടി തുടങ്ങുന്നു. നിറപ്പകിട്ടാർന്ന വേഷങ്ങളണിഞ്ഞ നടന്മാർ തങ്ങളുടെ മുഖത്ത് തനിയേ ചായം അടിക്കുന്നു. ഹിന്ദു ഇതിഹാസങ്ങളിൽ നിന്നും പുരാണങ്ങളിൽ നിന്നും ഏതെങ്കിലും കഥയാണ് സാധാരണയായി യക്ഷഗാ‍നമായി അവതരിപ്പിക്കുക. ഒരു അവതാരകൻ കഥ ഒരു പാട്ടുപോലെ പാടുന്നു. ഇതിനൊപ്പിച്ച് വാദ്യക്കാർ തനതായ വാദ്യങ്ങൾ മുഴക്കുന്നു. നടന്മാർ താളത്തിനൊപ്പിച്ച് നൃത്തംചെയ്യുന്നു. തെയ്യത്തിന്റെതുപോലുള്ള ചലനമാണ് യക്ഷഗാനത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. നൃത്തം ചെയ്ത് നടന്മാർ കഥ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പ്രകടനത്തിനിടയ്ക്ക് നടന്മാർ വളരെ കുറച്ചേ സംസാരിക്കുന്നുള്ളൂ. ഭാഗവതർ പാട്ടുപാടുകയും ഇലത്താളം, തൊപ്പിമദ്ദളം, ചെണ്ട, ചേങ്ങില ഇവ പ്രയോഗിക്കുന്നു.

 

മുൻ കാലങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് ഈ നാട്യസമ്പ്രദായത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവസരം കൊടുത്തിരുന്നില്ല. അക്കാരണത്താൽ പുരുഷന്മാർതന്നെ സ്ത്രീവേഷം കെട്ടുകയാണ് ചെയ്തിരുന്നത്. ആയതിനു പുരുഷന്മാർ മുടി നീട്ടിവളർത്തുകയും നടകൾ അഭ്യസിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇന്നാകട്ടെ സ്ത്രീകൾ കഥാപാത്രങ്ങളെ തനതായി അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. കഥകളിയുടെ വേഷവിധാനത്തെ അനുകരിച്ചുള്ള ആടയാഭരണങ്ങളും കിരീടവുമാണ് യക്ഷഗാനത്തിലും. ആദിശേഷന്റെ ഫണത്തെ അനുസ്‌മരിപ്പിക്കുന്ന കിരീടമാണ്‌‍ നടൻ ധരിക്കുന്നത്. കൊണ്ടവച്ച് കിരീടം അണിയുന്നു. മുഖത്ത് പച്ച തേക്കും. കണ്ണും പുരികവും എഴുതും. ഹസ്‌തകടകം, തോൾപ്പൂട്ട്, മാർമാല, കഴുത്താരം, കച്ച, ചരമുണ്ട്, കച്ചമണി, ചിലമ്പ് എന്നിവ വേഷത്തിനുപയോഗിക്കുന്നു.

 

ഐവർകളി

 

 

 

 

കാളീഭക്തനായ കർ‌ണ്ണനെ പാണ്ഡവർ വധിച്ചതറിഞ്ഞ് രൗദ്രവേഷം പൂണ്ട ഭദ്രകാളിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പാണ്ഡവർ‌ക്ക് ഉപദേശിച്ച് കൊടുത്തതാണ് ഈ അനുഷ്ഠാനം എന്ന് ഐതിഹ്യം.

 

ആശാരി,മൂശാരി,കരുവാൻ‌,തട്ടാൻ,വേലക്കുറുപ്പ് എന്നീ 5 കൂട്ടർ‌ പാടിക്കളിയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇപ്രകാരം പേർ‌വന്നത്.

 

ഏഴുതിരിയിട്ട നിലവിളക്കിനെ പ്രാരംഭ ചടങ്ങെന്നോണം വന്ദിച്ച് തൊഴുകയ്യോടെ ചുവട്‌വെയ്ക്കുന്നു. കരചരണങ്ങളുടേയും മെയ്യഭ്യാസത്തിന്റേയും വേഗതയനുസരിച്ച് ചലനങ്ങളെ ഒന്നാംചുവടെന്നും രണ്ടാംചുവടെന്നും തുടങ്ങി എട്ട് ചുവടുകൾ വരെ തിരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. ഈ നൃത്തനാടകം വട്ടക്കളി,പരിചകളി,കോൽ‌ക്കളി എന്നിങ്ങനെ സന്ദർഭാനുസരണം തിരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു.

 

ഈ കളിയ്ക്കുവേണ്ടി താളം പിടിയ്ക്കാൻ കുഴിത്താളവും പൊന്തിയുമാണ് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത്.

 

കാളീചരിതങ്ങൾ‌ക്കു പുറമേ രാമായണം,മഹാഭാരതം,കല്യാണസൗഗന്ധികം,ശ്രീകൃഷ്ണകഥകൾ,നള-ദമയന്തി കഥകളും ഇതിൽ അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ടുപോരുന്നു.

 

ഈ രംഗത്ത് പ്രമുഖർ‌

 

മണിത്തറ ശങ്കു ആശാരി

 

കരുവാൻ കുഞ്ഞിമോൻ

 

ആശാരി നാരായണൻ

 

ശങ്കരൻ ആശാരി

 

കാളിയൂട്ട്

 

 

കുംഭ മാസത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ വെള്ളിയാഴിച്ച നാളിൽനടക്കുന്ന ഒരു അനുഷ്ഠാനകലയാണ്കാളിയൂട്ട്, കാളിനാടകം എന്നും പറയാറുണ്ട്. . കാളിയും ദാരികനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. കാളിയൂട്ട് മഹോത്സവമായി ആഘോഷിക്കുന്നു.

 

കുംഭ മാസത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ വെള്ളിയാഴ്ച ശാർക്കര ക്ഷേത്രത്തിൽ നടക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഉത്സവം ആണ് കാളിയൂട്ട്. ജനങ്ങൾക്ക്‌ ദുരിതങ്ങൾ സമ്മാനിച്ച്‌ ജനങ്ങളെ പൊരുതി മുട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ധരുകനേ നിഗ്രഹിച്ച്, ജനങ്ങൾക്ക്‌ സമാധാനവും ഐശ്വര്യവും പ്രധാനം ചെയ്യുന്നതാണ് ഇതിന്റെ പൊരുൾ.

 

തിരുവിതാംകൂർ ഭരണാധികാരി ആയിരുന്ന മാർത്താണ്ഡ വർമ്മ മഹാരാജാവ്, കായംകുളം രാജാവും ആയി യുദ്ധത്തിനു പുറപ്പെടും മുൻപ് ശർക്കര ക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ച് നേർച്ച ആയി നടത്താമെന്ന് ഏറ്റു പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയതാണ് കാളിയൂട്ട്. ആ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച് കായംകുളം കൂടി തിരുവിതംകൂറിനോട് ചേർത്തതിനു ശേഷം വർഷാവർഷം നടത്തി വരുന്ന ഒരു ഉത്സവമാണ് കാളിയുട്ട്.

 

കാളിയുട്ടിനു തലേദിവസം ധരുകനേ അനേഷിച്ചു ദേവി എല്ലകരകളിലും പോകുന്ന ചടങ്ങാണ് "മുടിയുഴിച്ചിൽ "എന്ന് അറിയപെടുന്നത്. അന്ന് ധരുകനേ നിലത്തിൽ പോരിനു വെല്ലുവിളികുകയും അതു അനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് വെള്ളിയാഴിച്ച ശാര്കര മൈതാനത്ത് നിലത്തിൽ പോര് നടത്തുകയും അവസാനം പ്രതീകാത്മകമായി കുലവാഴയും കുംബളവും വെട്ടി വിജയാഹ്ലാധതോടെയ് നൃത്തം ചവുട്ടി ഈ സന്തോഷ വർത്തമാനം പരമശിവനെ അറിയിക്കാൻ കൈലാസത്തിലേക്ക് പോയി അവിടെ വെച്ച് ആനന്ത നൃത്തം ചവുട്ടി തീരുന്നതാണ് സങ്കൽപം.

 

ഒൻപതു ദിവസത്തെ ആചാരനുഷ്ടാനങ്ങളോടെ അത്യധികം ആർഭാടമായാണ് ഇന്നും കാളിയൂട്ട് നടത്തുന്നത്. മതമൈത്രിക്കു ഒരു മഹിതോദാഹരണം ആണ് ശ്രീ ശാർക്കരദേവീ ക്ഷേത്രം. മുടിയുഴിച്ചിൽ ദിവസം നാട്ടുകാർ ദേവിക്ക് അർപ്പിക്കുന്ന നെൽപ്പറ ശേഖരിക്കുന്നതിനുള്ള അവകാശം ഇന്നും ഒരു മുസ്ലിം കുടുംബത്തിനാണ്‌. അതുപോലെ മീനമാസത്തിലേ ഭരണി നാളിൽ നടക്കുന്ന ഗരുഡൻ തുകത്തിനു വില്ല് വലിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന കയർ നൽകുവാനുള്ള അവകാശം ഇപ്പോഴും ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബത്തിനാണ്‌.

 

കാളിയൂട്ടിന് കുറിപ്പ് കുറിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒമ്പത് ദിവസം സാമൂഹിക അനാചാരങ്ങളെ കളിയാക്കുന്ന പലവിധ കഥകളായി കാളീ നാടകം അരങ്ങേറും. ഓരോ ദിവസവും സമയം കൂട്ടിക്കൂട്ടി ഒമ്പതാം ദിവസം പുലരും വരെ നീളുന്നവിധമാണ് കാളീനാടക ചടങ്ങുകൾ നടക്കുക.

 

ക്ഷേത്രമതിൽക്കെട്ടിനകത്തുള്ള തുള്ളൽ പുരയിലാണ് ഇത് നടക്കുന്നത്. വെള്ളാട്ടം കളി, കുരുത്തോലയാട്ടം, നാരദൻ പുറപ്പാട്, നായർ പുറപ്പാട്, ഐരാണി പുറപ്പാട്, കണിയാരു പുറപ്പാട്, പുലയർ പുറപ്പാട്, മുടിയുഴിച്ചിൽ, നിലത്തിൽ പോര് എന്നിവയാണ് കാളിയൂട്ടിലെ ഒമ്പത് ദിവസത്തെ പ്രധാന ചടങ്ങുകൾ.

 

കോതാമ്മൂരിയാട്ടം

 

 

അത്യുത്തരകേരളത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ചും കോലത്തുനാട്ടിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരനുഷ്ഠാനകലയാണ്കോതാമ്മൂരിയാട്ടം അഥവാ കോതാരിയാട്ടം. കോലത്തുഗ്രാമങ്ങളിൽ തുലാം, വൃശ്ചികമാസങ്ങളിലായി തെയ്യംകലാകാരന്മാരായ മലയസമുദായക്കാർ ആണു ഈ നാടോടിനൃത്തകല ആടിയിരുന്നത്. ഉർവരതാനുഷ്ഠാനങ്ങളുമായി ഏറെ അടുത്തു നിൽക്കുന്ന കോതാമ്മൂരി ഒരു “വീടോടി“ കലാരൂപമാണ്. ഗ്രാമത്തിലെ പ്രധാന ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും ആരംഭിക്കുന്ന കോതാമ്മൂരി ആ പ്രദേശത്തെ വീടുകളിലെല്ലാം പോവുകയും അവിടെ കോതാമ്മൂരിയാട്ടം നടത്തുകയും പതിവാണ്. ഊർ‌വരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു കലയാണ്‌ ഇത്. നാശോന്മുഖമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നാടൻ കലാരൂപങ്ങളിലൊന്നാണിത്.

 

ഗോദാവരി എന്ന ശബ്ദത്തിന്റെ നാടൻ ഉച്ചാരണമായ കോതാരി എന്നാൽ പശു അഥവാ പശുക്കൂട്ടം എന്നർത്ഥം. കോതാരിയാട്ടം പരിഷ്കരിക്കപ്പെട്ട് കോതാമൂരിയാട്ടം ആയി.ഗോദാവരി തീരത്തുനിന്നും വറ്റക്കൻ കേരളത്തിൽ എത്തിചേർന്ന ഗോപാലന്മാർ അഥവ കോലയാന്മാർ ആരാധിച്ചു പോന്നിരുന്ന ദിവ്യയായ പശുവായിരിക്കാം കോതാമൂരി ആയത്.കന്നുകാലികൾക്കും,സന്താനങ്ങൾക്കും,കൃഷിക്കും ബാധിച്ചിരിക്കുന്ന ആധി വ്യാധികൾ ഏറ്റ് വാങ്ങി ക്ഷേമം പ്രദാനം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു കൊണ്ടുള്ളതാണ് കോതാമൂരിയുടെ ഗൃഹ സന്ദർശനം.‘ഈ സ്ഥലം നന്നായി കുളിർത്തിരിക്ക,കന്നോട് കാലി ഗുണം വരിക,പൈതങ്ങളൊക്കയും ഏറ്റം വാഴ്ക’എന്നിങ്ങനെയാണു സംഘം പാടി പൊലിക്കാറ്.“കൊയ്ത്ത് തീരുന്നതിനു മുമ്പ് കോതാമൂരികെട്ടിയാടണം” എന്ന് മലയർക്കിറ്റയിൽ ഒരു ചൊല്ലുണ്ട്.കർഷകർ നെല്ലളന്ന് പത്തായത്തിലിടും മുമ്പ് ചെന്നാലേ കാര്യമായി വല്ലതും ലഭിക്കൂ.

 

സ്വർ‌ഗ്ഗത്തിൽനിന്നും ഐശ്വര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കാനായി ഇന്ദ്രന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഭൂമിയിലേക്ക് വന്ന കാമധേനുവിന്റെയും അനുചരന്മാരുടെയും അനുഗ്രഹകഥകളാണ് അടിസ്ഥാനം. കോതാരി എന്നാൽ കാമധേനു തന്നെയെന്നാണ് വിശ്വാസം.

 

ശ്രീകൃഷ്ണസ്തുതിയിൽനിന്നും തുടങ്ങി തൃച്ചംബരത്തപ്പൻ, അഗ്രശാലാമാതാവ് എന്നിവരേയും സ്തുതിയ്ക്കുന്നു. ഈ കലയിലെ മുഖ്യഭാഗം പനിയരെന്ന വേഷങ്ങൾക്കാണ്. ഹാസ്യാത്മകവേഷം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഇവരാണ്. കോതാരിപ്പശുവിന്റെ പരിചാരകരാണത്രേ പനിയന്മാർ‌. ആദ്യാവസാനവേഷക്കരാണ് ഇവർ‌. ഗൃഹനായകനേയും നായികയേയും സ്തുതിച്ച് പുകഴ്ത്തി സ്വാധീനിച്ച് പ്രതിഫലത്തുക വാങ്ങുക എന്നതാണ് ഇവരുടെ കടമ. എന്തും‌പറയാനുള്ള ഇവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം 'കണ്ണാമ്പാള കെട്ടിയ പനിയന്മാരെപ്പോലെ' എന്നൊരു ശൈലിയ്ക്ക് വഴിവെച്ചു .

 

വരുന്ന വർഷത്തേയ്ക്കുള്ള അനുഗ്രഹാശിസ്സുകൾ നൽകുന്നതാണ് 'വാണാളും വർക്കത്തും' -മെച്ചപ്പെട്ട നാളുകളും

 

തുലാമാസം 10-ആം തീയതിയാണ് കോതാമ്മൂരിയാട്ടം ആരംഭിക്കുക.മലയസമുദായക്കാരാണ് സാധാരണ കോതാമൂരി കെട്ടുക. ഒരു സംഘത്തിൽ ഒരു കോതാമ്മൂരി തെയ്യവും (ആൺ‌കുട്ടികളാണ് ഈ തെയ്യം കെട്ടുക) കൂടെ രണ്ട് മാരിപ്പനിയന്മാരുമുണ്ടാകും. ചില സംഘങ്ങളിൽ 4 പനിയന്മാരും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. കോതാമ്മൂരി തെയ്യത്തിനു അരയിൽ ഗോമുഖം കെട്ടിവച്ചിട്ടുണ്ടാകും. സാധാരണ തെയ്യങ്ങൾക്കുള്ളതു പോലെ മുഖത്തെഴുത്തും ചമയങ്ങളും ഈ തെയ്യത്തിനുമുണ്ടാകും. പനിയന്മാൻക്ക് മുഖപ്പാളയും, അരയിൽ കുരുത്തോലയും, പൊയ്ക്കാതുകളും ഉണ്ടാകും. ഇവരെ കൂടാതെ വാദ്യസംഘവും, പാട്ടുപാടുന്നതിൽ നയിക്കുന്നതിനായി സ്ത്രീകളും ഇവരുടെ കൂടെയുണ്ടാകും. ഓരോ വീട്ടിലും ഈ സംഘം ചെല്ലുകയും കോതാമ്മൂരിയാട്ടം നടത്തുകയും ചെയ്യും. ചിലയിടങ്ങളിൽ ഗോക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള പാട്ടുപാടി ആല (കാലിത്തൊഴുത്ത്)യ്ക്കു ചുറ്റും കോതാമ്മൂരിയാട്ടം നടത്താറുണ്ട്. അരമണിക്കൂറിലധികം ഓരോ വീട്ടിലും കോതാമ്മൂരിയാട്ടത്തിനു ചെലവഴിക്കേണ്ടിവരുന്നതുകൊണ്ട് ഗ്രാമത്തിലെ വീടുകളിലെല്ലാം കയറിയിറങ്ങാൻ 10 മുതൽ 15 ദിവസം വരെ എടുക്കാറുണ്ട്. കോതാമ്മൂരി വരുമ്പോൾ വീടുകളിൽ സ്വീകരിക്കുന്നതിനായി വിളക്കും തളികയും നിറനാഴിയും മുറത്തിൽ നെൽ‌വിത്തും ഒരുക്കി വെക്കും. വീട്ടിൽ എത്തിയ ഉടൻ തന്നെ കോതാമ്മൂരിയും പനിയന്മാരും ഇതിനു വലംവെക്കും. തുടർന്ന് പാട്ടുകൾ പാടും.

 

കോതാരിയാട്ടത്തിൽ കോതരിയ്ക്ക് പുറമേ രണ്ട് പനിയന്മാരും ഒരു കുരിയ്ക്കളും ഒന്നോരണ്ടോ വാദ്യക്കാരും ഉണ്ടാകും. കോതാരി വേഷം കെട്ടുന്നത് ഒരു ആൺ‌കുട്ടി ആയിരിക്കും. തലയിൽ ചെറിയ കിരീടം വെച്ച് , മുഖത്ത് ചായം തേച്ച് , കണ്ണെഴുതി, അരയിൽ കോതാരിത്തട്ട് ബന്ധിക്കുന്നു.

 

ഓലമെടഞ്ഞ് മടക്കി, ചുവപ്പുപട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞ്, മുൻപിൽ പശുവിന്റെ തലയുടെ രൂപവും പിന്നിൽ വാലും ചേർത്തതാണ് കോതാരിത്തട്ട്. ഇത് അരയിലണിഞ്ഞ് അതിന്റെ ഇരുവശത്തുമുള്ള ചരട് ചുമലിലിടും.

 

കോതാമ്മൂരി പാട്ട്

 

മുഖമായി ചെറുകുന്നിലമ്മയുടെ ചരിതം കോതാമ്മൂരി പാട്ടിലെ പ്രധാനപാട്ടാണ്. “ആരിയൻ നാട്ടിൽ പിറന്നോരമ്മകോലത്ത് നാട് കിനാക്കണ്ടിന്“ എന്നു തുടങ്ങി ചെറുകുന്നത്തമ്മയുടെ കഥ പറയുന്നതാണീ പാട്ട്. ചെറുകുന്നിലമ്മ കൃഷിയുമായി വളരെ ബന്ധമുള്ളൊരു ഗ്രാമീണദേവതയായാണ് കണക്കിലാക്കപ്പെടുന്നത്. കോലത്തിരിമാരുടെ കുലദേവതയുമാണ്. പാപ്പിനിശ്ശേരി മുതൽ ചെറുകുന്ന് വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന “കോലത്തുവയൽ” ഈ അമ്മയുടേതാണ്. ഈ പാട്ടുകൾ കൂടാതെ മാടായിക്കാവിലമ്മയെയും തളിപ്പറമ്പത്തപ്പനെയും കുറിച്ചുള്ള പാട്ടുകളും വിത്തു പൊലിപ്പാട്ട്, കലശം പൊലിപ്പാട്ട് എന്നിവയും പാടും. വിവിധ വിത്തിനങ്ങളുടെ പേരു പറഞ്ഞു ആ വിത്തെല്ലാം ‘നിറഞ്ഞു പൊലിഞ്ഞു വരേണ’മെന്നാണ് ഈ പാട്ടുകളിലുള്ളത്.

 

എന്തെല്ലാം നെല്ല് പൊലിക, ചെന്നെല്ല് വിത്ത് പൊലിക പൊലി എന്നു തുടങ്ങി പതിനെട്ടു വിത്തുമേ പാടിപ്പൊലിപ്പാൻ ഭൂമിലോകത്തിതാ കീഞ്ഞേൻ ആലവതുക്കലും വന്നാ ഗോദാവരിയെന്ന പശുവോ -എന്നാണ് പൊലിപ്പാട്ടിലുള്ളത്.

 

മദ്യമെടുക്കുന്നതിന്റെ വിശദാംശങ്ങളെ വർണ്ണിക്കുന്ന പാട്ടാണ് കലശം‌ പൊലിപ്പാട്ട്. കലശം(മദ്യം) മനുഷ്യർക്കും ദേവതകൾക്കും ഒരുപോലെ പ്രിയപ്പെട്ടതു തന്നെ.

 

കളിയാടോൻ കളിയാടോൻ കളിയാടോൻ കല്ലേകളിയാടോൻ കല്ലിന്റെ കീഴ ചുമട്ടിൽ എന്നു തുടങ്ങി ആർക്കെല്ലാം വേണം കലശം തൊണ്ടച്ചൻ ദൈവത്തിന്നും വേണം കലശം മുത്തപ്പൻ ദൈവത്തിനും വേണം കലശം പൊട്ടൻ ദൈവത്തിനും വേണം കലശം നാടും പൊലിക നഗരം പൊലിക കള്ളും പൊലിക കലശം പൊലിക -എന്നാണ് ഈ പൊലിപ്പാട്ട് അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്.

 

അവതരണ സ്വഭാവവും രീതികളും

 

പൊറാട്ടുനാടകങ്ങളുടെ സ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നൊരു കലാരൂപമാണ് കോതാമ്മൂരി. മുഖപ്പാളകെട്ടിക്കഴിഞ്ഞാൽ പനിയന്മാർക്കെന്തും പറയാം. വേദാന്തം മുതൽ അശ്ലീലം വരെ അവർ പറയുകയും ചെയ്യും; പക്ഷേ, ഒക്കെയും സാമൂഹ്യ വിമർശനത്തിനു വേണ്ടിയാണെന്നു മാത്രം. പാട്ടുപാടിക്കഴിഞ്ഞാൽ നെല്ലും പണവും തുണിയും ഇവർക്ക് വീട്ടുകാർ നൽകും. കൃഷിയുമായും കന്നുകാലി വളർത്തുമായും ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പ്രധാന ആചാരമാണ് കോതാമ്മൂരിയാട്ടം.ചെറുകുന്ന്അന്നപൂർണ്ണേശ്വരിയുടെ ഐതിഹ്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പാട്ടാണു കോതാമൂരി സംഘം പാടുന്നതെങ്കിലും പാട്ടിന്റെ ഉള്ളടക്കം സംബന്ധിച്ച് പനിയൻമാർ ചോദിക്കുന്ന അശ്ലീല ദുസ്സൂചനകൾ അടങ്ങുന്ന ചോദ്യങ്ങളും ക്കുംഗുരുക്കളുടെ ഉത്തരവും ചിലപ്പോൾ ഭക്തിയുടെ അതിർവരമ്പ് ലംഘിക്കുന്നതായിരിക്കും.തളിപ്പറമ്പപ്പനെ,പരമശിവനെ അന്നപൂർണ്ണേശ്വരിയുടെആകർഷണ വലയത്തിൽ വീണുപോയ വിടപ്രഭു ആയിപ്പോലും കോതാമൂരി സംഘം അവതരിപ്പിക്കും.പ്രത്യുൽ‌പ്പന്നമതിത്വവും, നർമ്മ ഭാവനയും ഉള്ളവർക്ക് മാത്രമേ ഈ കലയിൽ ശോഭിക്കാൻ കഴിയൂ.

 

കോതാമ്മൂരിയാട്ടത്തിന്റെ ഭാവി

 

കുറച്ചു വർഷം മുൻ‌പ് വരെ കോലത്തുനാട്ടിലെ പലഭാഗങ്ങളിലും കോതാമ്മൂരിയാട്ടം നിലനിന്നിരുന്നുവെങ്കിലും ഇന്നെവിടെയും ഈ കലാരൂപം നടത്തുന്നതായി അറിവില്ല. നമ്മു

                                                                                                                   

                                                                                                                                                                                                                                                                                 

                    keralatthile naadan‍kalakal‍                

                                                                                                                                                                                                                                                     

                   kooduthal‍ vivarangal‍                

                                                                                             
                             
                                                       
           
 

sarppam thullal

 

 

naagakshethrangalilum sarppakkaavukalilum , veettumuttatthum sarppam thullal enna anushdtaana nruttham nadatthaarundu. Kurutthola kondu alankariccha panthalinullil sarppatthinte kalam varacchaanu ithu arangeruka. Pulluva dampathikalude paattinum vaadyopakarana samgeethatthinumotthu pulluvappiniyaal sthree kalatthiletthi uranjaadum. Sarppangalumaayi bandhappetta prabala vishvaasangalil sarppam thullalinu abhedyamaaya sthaanam thanneyundu.

 

thekkan paattukal

 

thiruvithaamkooril‍, prathyekicchu kollatthinu thekkulla pradeshangalil, deerghakaalamaayi prachaaratthilundaayirunnathum ippozhum nishesham kuttiyattu poyittillaatthathumaaya naadanpaattusamskaarangale motthamaayi vivakshikkunna peraanu thekkanpaattukal.

 

thiruvananthapuratthinu thekkulla pradeshangalil villadicchaanpaattinu prachaaram kooduthalundu. Devasthuthikalum charithrasambhavangalum ivaykku vishayamaayittundu. Naattil pramaanimaaraayittullavaro avarude kudumbaamgangalo apamruthyuvinu irayaayaal gathikittaathe aathmaakkal maadan, yakshi muthalaaya roopatthil alanjuthiriyumennum avarude preethikkuvendi ittharam gaanangal aalapikkanamennum ulla vishvaasam.  

 

thiruvithaamkoor raajaavaayirunna kulashekharante manthriyaayirunna iravikkuttippilla kaniyaamkulam porinu pokunnathumuthal marikkunnathuvareyum athinusheshamulla sambhavangalum ee kaavyatthilundu. Madhura thirumalanaayikkanre senaapathiyaaya raamappayyante nethruthvatthil nadanna aakramanatthe kulashekharanre ezhu manthrimaaril oraalaaya maartthaandan iravikkuttippilla nerittethirkkukayum raamappayyante vanchanayiloode kollappedukayum cheythu. Ithine aaspadamaakkiyaanu ee kathaakaavyam rachikkappettittullathu. Hrudayasprukkaaya kaavyamaanithu.

 

valliyooru bharicchirunna paandyavamshajanaaya kulashekhara raajaavu nadatthendi vanna yuddhavumaayi bandhappettulla paattu. Kaancheepuratthinu vadakkulla kannadiyaan enna vadukaraajaavumaayittaayirunnu yuddham. Kannadiyaanre makalude pranayatthe kulashekharan nirasicchathaanu yuddhakaaranam. Yuddhatthil kollappetta kulashekharante chithayil sathiyanushdticchu kannadiyaante puthri marikkukayum cheythu.

 

venaattile naaduvaazhikal thammilundaayirunna kudippaka prathipaadikkunnu. Sakalakulamaartthaandavarmma, palakala aadithyavarmma, pararaamar, pararaamaadithyar, vanchi aadithyavarmma enningane anchu naaduvaazhikal thammilulla kalahamaanu prathipaadyam.

 

kaartthikathirunaal raamavarmaraajaavinte theerththayaathrayekkuricchullathu.

 

idanaadan enna pulayayuvaavinte veerakruthyangal varnikkunnu. Pathinanchaam shathakatthil ampalappuzhayil thaamasicchirunnathaayi vishvasikkunnu. Thante kaaryasheshi kondu thanneermukkatthu chunkam pirikkunnathaanu paattile prameyam

 

pavazhanalloor ammayappan kovilile shaanthikkaaranum kshethratthile daasiyum thammilulla bandhavum prathyeka saahacharyatthil avale konnathumaayi bandhappettathaanithu.

 

villupaattu

 

 

thekkan thiruvithaamkooril roopamkonda oru naadodikalaaroopamaanu villupaattu. Vilpaattu, villadicchaanpaattu, villadi, villukottippaattu ennokke ithinu perukalundu. Anushdtaanamaayi roopamkonda ee kalaaroopam parishkaarangalkku vidheyamaayi vilkkalaamela enna peril keralatthil muzhuvan uthsavangalodanubandhicchu oru kalaaparipaadiyaayi avatharippikkunnu.

 

charithram

 

thekkan thiruvithaamkoorile yakshiyampalangalilum maadantharakalilum devathakalude puraavruttham anushdtaanamaayi chollunna pathivundaayirunnu. 'eduvaayana' ennaanu ithu ariyappedunnathu. Ithinte thudarcchayaayaanu villupaattu roopappettathu. Vaayanappaattukalil chila maattangalvarutthi kelvippaattaayi paadunnathu uthsavangalil oru anushdtaanamaayi maari.

 

upakaranangal

 

villu, veeshukol, udukku, kudam, jaalar ennee vaadyopakaranangalaanu villupaattil paramparaagathamaayi upayogikkunnathu. Pilkkaalatthu haarmoniyam, thabala thudangiyavayum villupaattil upayogicchuthudangi. Naveena vilpaattil ee upakaranangal chaayampooshi aakarshakamaakkiyirikkum.

 

villu

 

villaanu villupaattile pradhaana samgeethopakaranam. Ithinu moonnu meettarolam neelamundaayirikkum villupaattile villinu. Karimpanatthadi vettiminukkiyaanu villorukkunnathu. Villinte attangalil vyaasam kuravaayirikkum. Neelatthil tholo charadokondulla njaanaanu upayogikkunnathu. Villinte thandil oro arayadikkum oro chilankamani kettiyittundaakum.

 

veeyal

 

veeyal athavaa veeshukol njaaninmel thatti shabdamundaakkiyaanu paattu avatharippikkunnathu. Villinte randupuratthum veeyaladikkaan aalundaakum. Veeyalinte maddhyatthilum mani kettiyirikkum. Njaaninte kampanavum manikalude kilukkavum hrudyamaaya samgeethaanubhavamundaakkunnu. Paattinidayil veeyal karakkiyerinju pidikkuka thudangiya abhyaasangal paattukaarude saamarththyaprakadanatthinulla avasaramaanu.

 

kudam

 

kudatthinte kazhutthil villinte attam njaan mukalil varatthakka vidhamaanu anushdtaana vilpaattukalil kudatthinte sthaanam. Kalimankudamaanu upayogikkunnathu. Vaykkol churanayil veccha kudavum villum oru kykondu chertthupidikkukayum kudatthinte vaayil vattatthil vettiya kamukinpaala kondu adicchu shabdamundaakkukayumcheyyunnu.

 

jaalar

 

ilatthaalatthinte cheriya roopamaanu jaalar. Chinki, thaalam ennokke ithinu perukalundu.

 

udukku

 

villupaattinu jeevan nalkunna vaadyopakaranamaanu udukku ennuparayaam.

 

thaalakkattakal

 

orinchu vannavum moonninchu veethiyum aarinchu neelavum ulla marakkattakalaanu villupaattilupayogikkunna thaalakkattakal. Thappalaamkatta ennu naattureethiyil ithine paranjuvarunnu.

 

paattukal

 

ithihaasapuraanakathakalum puraavrutthangalum veerakathakalum okkeyaanu villupaattukalkku prameyamaakkunnathu. Kshethrangalil paaraayanatthinupayogicchuvanna puravrutthakathaagaanangalum veerakathaagaanangalum okke ulkkollunna thekkan paattukale udacchuminukkiyaanu mikkavaarum villupaattukal roopappedutthiyittullathu. Aashaan paattukal avatharanochithamaayi kettiyundaakkunnu. Thekkanpaattukalil ivvidham kootticcherkkalukalum vetticchurukkalukalum aadhunikeekarikkalum vazhi poorvapaadtatthe thiricchariyaan buddhimuttaayirikkunnu. Thekkanpaattukalaaya iravikkuttippillapporu, neelikatha, bhoothatthaanpaattu enniva ittharatthil villupaattukalaayi roopaantharappedutthappettittundu.

 

kuchelavaralaabha, chitthiraputhranayanaarkkatha, ayodhyakatha, kovilan charitham thudangiyava villupaattukalkkupayogicchuvarunnu. Pala villupaattukaleyum naadodippaattukalaayi kanakkaakkaanaavilla; pazhama avakaashappedaanum. Sthuthi, oppaar‍, kummi, deshavarnnanakal iva idakalartthi paattukal rachikkaan samarththaraaya aashaanmaarundaayittundu. Paattinte aadyatthil villupaattinte perum aashaante perum paattaayo prasthaavanayaayo soochippikkum. Aattinkara kumaarapilla, thengukuzhi chithambara thaanupilla, vaavara appippilla, ittakaveli naaraayanan, agastheeshvaram aarumukhapperumaal thudangiyavar prasiddharaayittheernna aashaanmaaranu.

 

aadyantham paattupaadunna reethiyum paattupaadi katha vivarikkunna reethiyumundu. Paattupaadukayum katha parayukayum cheyyunnavare pulavan ennuvilikkunnu. Chila pulavanmaar aashaanmaarumaayirikkum. Thovaala sundarampilla, karippottu chithambarathaanu, kolappaa pilla thudangiyavar pulavanaashaanmaaraanu. Nalla shabdavum raagathaalabodhavumullavaraanu pulavanmaar. Bhaashaachaathuryavum ucchaaranashuddhiyumullavar ee ramgatthu shobhikkunnu. Gadyakathanangal abhinayatthinte mempodiyodeyaanu avatharippikkuka.

 

thaaraattu, oppaaru, thudangiyavayude chuvadupidicchaanu paattu paadivannathu. Pilkkaalatthu chinthu, kummi, viruttham, pallavi, charanam thudangiyava sveekaricchu. Ore sheelilezhuthiyaalum sandarbhaanusaaram raagangal vyathyaasappedutthunnu pulavanmaar.

 

avatharanareethi

 

ancho ezho amgangalaanu paramparaagathavillupaattil undaakuka. Pulavan paadukayum shishyar ettupaadukayum cheyyum. Villinte orattatthaanu pulavan irikkuka. Matteyattatthu kudam kottunnayaalum. Randuperkkum thalakkettu undaayirikkum. Uthsavangalil anushdtaanaparamaayaanu ithu avatharippikkunnathu. Kannimoolayil thooshanilayil nilavilakkum niranaazhiyum samgeethopakaranangalum vecchu poojicchathinu sheshamaanu paattu aarambhikkuka. Anchuminuttolam neram koottaya melam nadatthukayum devathaasthuthiyode paattilekku kattakkukayum cheyyunnu.

 

kaappu

 

thaalamillaathe devathaasthuthi nadatthunnathinaanu kaappu ennuparayunnathu.

 

naamaavatharanam

 

kaappinushesham villupaattinte peru avatharippikkunnu. Chilar gadyatthilum chilar padyatthilumaanu ithu avatharippikkunnathu.

 

gurusthuthi, sabhaavandanam, deshasthuthi

 

guruvinte perum perumayum paattiloode avatharippicchathinu shesham sabhaavandanatthinulla paattu paadunnu. Shesham deshasthuthiyum varnnanayumaanu. Munkootti thayyaaraakkiya paattil deshapperu chertthaanu deshasthuthi nadatthunnathu.

 

kathaavatharanam

 

shivasthuthi, shaasthaasthuthi(ayyanaar vaazhtthu), kelkkunnavarkkum mattullavarkkumulla mamgalam thudangiyavayode katha paranjuthudangunnu. Viruttham, paadal, vachanam enningane moonnu vibhaagangalundu. Virutthangal shlokangaleppole kathaagathiye soochippikkunna eenamillaattha varikalaanu. Vachanam kathaavivaranavum.

 

kathaykkidayil alpaneram vinodatthinu neekkivekkaarundu. Pinpaattukaar randu kakshiyaayitthirinju paattupaadi mathsarikkunnu ee sandarbhatthil. Kakshippaattu ennum mathsarappaattu ennumokke ithine vilikkunnu. Oru kakshiyilullavar oru raagatthilulla paattupaadukayum marukakshikkaar athe raagatthil mattonnu paadukayumvenam. Aadyakakshi paadiyathinte haasyaanukaranamaanu randaamatthe kakshi nadatthuka. Aadhunikakaalatthu chalacchithragaanangalum ithil idampidikkunnu. Paaradi chollaanaavaattha kakshi paraajayappedunnu.

 

paattinte idaykku chila paattukettukal puthuthaayi cherkkunna pathivundu. Idathiri ennaanu ithu ariyappedunnathu. Shishyanmaaraanu ithu paaduka. Pulavarkku vishramatthinulla samayamaanithu.

 

vaazhtthodukoodi paattu avasaanippikkunnu.

 

naveenavilpaattu

 

kaal noottaandumunpu kanyaakumaari svadeshiyaaya thiruvattaar baalanpillayaanu anushdtaanakalayaayirunna villupaattine janakeeyakalayaakki maattaanulla aadyashramam nadatthunnathu. Samghatthile ellaavarum samgeethopakaranangal pravartthippikkuka, haarmoniyam, thabala thudangiyava upayogikkuka, pashchaatthalatthil neelayavanika upayogikkuka thudangiyavayaanu addheham varutthiya pradhaana maattangal. Villu nilatthu veykkunna reethiyaanu mattoru parishkaaram. Samghaamgangalil aarkkum paadaan svaathanthryamnalkukayum kathaakathanam mattoru samghaamgatthe elpikkukayum samghaamgangal ezhaayi nijappedutthukayum cheythu. Samghatthile pradhaaniyaanu villadikkunnathu.

 

neyyaattinkara keshavan naayaraanu mattoru parishkartthaavu. Samghaamgangalude veshavidhaanatthilaanu addheham maattamvarutthiyathu. Niramulla kinnarikkuppaayam, pattuthalakkettu, pavizhamaala thudangiya aadayaabharanangaliloode villupaattinu drushyaanubhoothi nalki addheham. Neyyaattinkarayil addheham sthaapiccha 'yugasandhya' uthsavavedikalil shraddheyamaaya vilkkalaamelakal avatharippicchuvarunnu.

 

aduttha kaalatthu sthreekal villupaattil kadannuvarikayum drooppukal roopavathkarikkukayum cheythittundu. Aadhunikasamgeethopakaranangalum varnnaprakaashavinyaasangalumkondu villupaattu janakeeyamaayittheernnu. Paattu ennathinekkaal vividha kalakalude oru virunnaayi maariyathinaal vilkkalaamela enna peru sveekaricchu. Kathaaprasamgatthe anusmarippikkumenkilum svanthamaaya vyakthithvam avakaashappedaanaavunna ee puthiya roopatthine keralatthilangolamingolamullavar sveekaricchukazhinju. Charithrapurushanmaarudeyum vishvasaahithyakruthikaludeyum ithivrutthangal sveekaricchu thanimalayaalatthil aavishkarikkunna naveenavilpaattu thamizhinte athiprasaramulla thekkanpaattushyliyilninnu thikacchum bhinnamaaya lokatthaanu.

 

yakshagaanam

 

 

karnaadakatthile theerapradeshangalaanu yakshagaanatthinte kendram. Keralatthinte thanathu nrutthakalayaaya kathakaliyumaayi nalla saamyamulla kalavisheshamaanu “bayalaattam” ennu koodi ariyappedunna “yakshagaanam”. Pakshe‍ kathakalikku vyathyasthamaayi ithile kathaapaathrangal samsaarikkaarundu. Karnnaadakatthile utthara kannada, shimoga, uduppi, dakshina kannadaennee jillakalilum, keralatthile kaasargodu jillayilum yakshagaanam prachaaratthilundu. Vyshnavabhakthiyaanu mukhyaprachodanam. Bhakthiyum mathaachaara‍ngalum saadhaaranakkaarilekku pakarunna kalaamaadhyamamaayaanu yakshagaanam prachaaram nediyathu. Naanoorolam varshatthe pazhakkam ee nruttharoopatthinundu. Nrutthavum abhinayavum saahathyavum samgeethavumellaam chernna yakshagaanam kaasargodu muthal vadakkottulla konkan theerangalil chiledatthaanu ippozhumullathu. Kaasar kodu janiccha paarthi subbanaanu yakshagaanatthinte pithaavu ennu parayappedunnu

 

nirappakittaarnna veshangal aninja kalaakaaranmaar pala kathaapaathrangaleyum nruttharoopatthil avatharippikkunnu. Paaramparyamanusaricchu yakshagaanam raathri muzhuvan neendunilkkum. Thuluvilum kannadayilum "aattam" ennum yakshagaanam ariyappedunnu.

 

sandhyakku chenda muzhakkiyaanu yakshagaanam aarambhikuka. Yakshagaanam aarambhikkunnathinu ethaanum manikkoorukal munpe thanne chendayadi thudangunnu. Nirappakittaarnna veshangalaninja nadanmaar thangalude mukhatthu thaniye chaayam adikkunnu. Hindu ithihaasangalil ninnum puraanangalil ninnum ethenkilum kathayaanu saadhaaranayaayi yakshagaa‍namaayi avatharippikkuka. Oru avathaarakan katha oru paattupole paadunnu. Ithinoppicchu vaadyakkaar thanathaaya vaadyangal muzhakkunnu. Nadanmaar thaalatthinoppicchu nrutthamcheyyunnu. Theyyatthintethupolulla chalanamaanu yakshagaanatthinu upayogikkunnathu. Nruttham cheythu nadanmaar katha avatharippikkunnu. Prakadanatthinidaykku nadanmaar valare kuracche samsaarikkunnulloo. Bhaagavathar paattupaadukayum ilatthaalam, thoppimaddhalam, chenda, chengila iva prayogikkunnu.

 

mun kaalangalil sthreekalkku ee naadyasampradaayatthil pankedukkaan avasaram kodutthirunnilla. Akkaaranatthaal purushanmaarthanne sthreevesham kettukayaanu cheythirunnathu. Aayathinu purushanmaar mudi neettivalartthukayum nadakal abhyasikkukayum cheythirunnu. Innaakatte sthreekal kathaapaathrangale thanathaayi avatharippikkunnundu. Kathakaliyude veshavidhaanatthe anukaricchulla aadayaabharanangalum kireedavumaanu yakshagaanatthilum. Aadisheshante phanatthe anusmarippikkunna kireedamaan‍ nadan dharikkunnathu. Kondavacchu kireedam aniyunnu. Mukhatthu paccha thekkum. Kannum purikavum ezhuthum. Hasthakadakam, tholppoottu, maarmaala, kazhutthaaram, kaccha, charamundu, kacchamani, chilampu enniva veshatthinupayogikkunnu.

 

aivarkali

 

 

 

 

kaaleebhakthanaaya karnnane paandavar vadhicchatharinju raudravesham poonda bhadrakaaliye thrupthippedutthaan shreekrushnan paandavarkku upadeshicchu kodutthathaanu ee anushdtaanam ennu aithihyam.

 

aashaari,mooshaari,karuvaan,thattaan,velakkuruppu ennee 5 koottar paadikkaliykkunnathukondaanu iprakaaram pervannathu.

 

ezhuthiriyitta nilavilakkine praarambha chadangennonam vandicchu thozhukayyode chuvadveykkunnu. Karacharanangaludeyum meyyabhyaasatthinteyum vegathayanusaricchu chalanangale onnaamchuvadennum randaamchuvadennum thudangi ettu chuvadukal vare thiricchiriykkunnu. Ee nrutthanaadakam vattakkali,parichakali,kolkkali enningane sandarbhaanusaranam thiriykkappettiriykkunnu.

 

ee kaliykkuvendi thaalam pidiykkaan kuzhitthaalavum ponthiyumaanu upayogiykkunnathu.

 

kaaleecharithangalkku purame raamaayanam,mahaabhaaratham,kalyaanasaugandhikam,shreekrushnakathakal,nala-damayanthi kathakalum ithil avatharippiykkappettuporunnu.

 

ee ramgatthu pramukhar

 

manitthara shanku aashaari

 

karuvaan kunjimon

 

aashaari naaraayanan

 

shankaran aashaari

 

kaaliyoottu

 

 

kumbha maasatthile moonnaamatthe velliyaazhiccha naalilnadakkunna oru anushdtaanakalayaankaaliyoottu, kaalinaadakam ennum parayaarundu. . Kaaliyum daarikanum thammilulla yuddhamaanu ithinte ithivruttham. Kaaliyoottu mahothsavamaayi aaghoshikkunnu.

 

kumbha maasatthile moonnaamatthe velliyaazhcha shaarkkara kshethratthil nadakkunna pradhaanappetta oru uthsavam aanu kaaliyoottu. Janangalkku durithangal sammaanicchu janangale poruthi mutticchu kondirunna dharukane nigrahicchu, janangalkku samaadhaanavum aishvaryavum pradhaanam cheyyunnathaanu ithinte porul.

 

thiruvithaamkoor bharanaadhikaari aayirunna maartthaanda varmma mahaaraajaavu, kaayamkulam raajaavum aayi yuddhatthinu purappedum munpu sharkkara kshethratthil vecchu nerccha aayi nadatthaamennu ettu paranju thudangiyathaanu kaaliyoottu. Aa yuddhatthil jayicchu kaayamkulam koodi thiruvithamkoorinodu chertthathinu shesham varshaavarsham nadatthi varunna oru uthsavamaanu kaaliyuttu.

 

kaaliyuttinu thaledivasam dharukane aneshicchu devi ellakarakalilum pokunna chadangaanu "mudiyuzhicchil "ennu ariyapedunnathu. Annu dharukane nilatthil porinu velluvilikukayum athu anusaricchu pittennu velliyaazhiccha shaarkara mythaanatthu nilatthil poru nadatthukayum avasaanam pratheekaathmakamaayi kulavaazhayum kumbalavum vetti vijayaahlaadhathodeyu nruttham chavutti ee santhosha vartthamaanam paramashivane ariyikkaan kylaasatthilekku poyi avide vecchu aanantha nruttham chavutti theerunnathaanu sankalpam.

 

onpathu divasatthe aachaaranushdaanangalode athyadhikam aarbhaadamaayaanu innum kaaliyoottu nadatthunnathu. Mathamythrikku oru mahithodaaharanam aanu shree shaarkkaradevee kshethram. Mudiyuzhicchil divasam naattukaar devikku arppikkunna nelppara shekharikkunnathinulla avakaasham innum oru muslim kudumbatthinaanu. Athupole meenamaasatthile bharani naalil nadakkunna garudan thukatthinu villu valikkaan upayogikkunna kayar nalkuvaanulla avakaasham ippozhum oru kristhyan kudumbatthinaanu.

 

kaaliyoottinu kurippu kuricchu kazhinjaal pinne ompathu divasam saamoohika anaachaarangale kaliyaakkunna palavidha kathakalaayi kaalee naadakam arangerum. Oro divasavum samayam koottikkootti ompathaam divasam pularum vare neelunnavidhamaanu kaaleenaadaka chadangukal nadakkuka.

 

kshethramathilkkettinakatthulla thullal purayilaanu ithu nadakkunnathu. Vellaattam kali, kuruttholayaattam, naaradan purappaadu, naayar purappaadu, airaani purappaadu, kaniyaaru purappaadu, pulayar purappaadu, mudiyuzhicchil, nilatthil poru ennivayaanu kaaliyoottile ompathu divasatthe pradhaana chadangukal.

 

kothaammooriyaattam

 

 

athyuttharakeralatthil prathyekicchum kolatthunaattil nilaninnirunna oranushdtaanakalayaankothaammooriyaattam athavaa kothaariyaattam. Kolatthugraamangalil thulaam, vrushchikamaasangalilaayi theyyamkalaakaaranmaaraaya malayasamudaayakkaar aanu ee naadodinrutthakala aadiyirunnathu. Urvarathaanushdtaanangalumaayi ere adutthu nilkkunna kothaammoori oru “veedodi“ kalaaroopamaanu. Graamatthile pradhaana kshethratthil ninnum aarambhikkunna kothaammoori aa pradeshatthe veedukalilellaam povukayum avide kothaammooriyaattam nadatthukayum pathivaanu. Oorvaraadhanayumaayi bandhappetta oru kalayaanu ithu. Naashonmukhamaayikkondirikkunna naadan kalaaroopangalilonnaanithu.

 

godaavari enna shabdatthinte naadan ucchaaranamaaya kothaari ennaal pashu athavaa pashukkoottam ennarththam. Kothaariyaattam parishkarikkappettu kothaamooriyaattam aayi. Godaavari theeratthuninnum vattakkan keralatthil etthichernna gopaalanmaar athava kolayaanmaar aaraadhicchu ponnirunna divyayaaya pashuvaayirikkaam kothaamoori aayathu. Kannukaalikalkkum,santhaanangalkkum,krushikkum baadhicchirikkunna aadhi vyaadhikal ettu vaangi kshemam pradaanam cheyyaan uddheshicchu kondullathaanu kothaamooriyude gruha sandarshanam.‘ee sthalam nannaayi kulirtthirikka,kannodu kaali gunam varika,pythangalokkayum ettam vaazhka’enninganeyaanu samgham paadi polikkaaru.“koytthu theerunnathinu mumpu kothaamoorikettiyaadanam” ennu malayarkkittayil oru chollundu. Karshakar nellalannu patthaayatthilidum mumpu chennaale kaaryamaayi vallathum labhikkoo.

 

svarggatthilninnum aishvaryam varddhippikkaanaayi indrante nirddheshaprakaaram bhoomiyilekku vanna kaamadhenuvinteyum anucharanmaarudeyum anugrahakathakalaanu adisthaanam. Kothaari ennaal kaamadhenu thanneyennaanu vishvaasam.

 

shreekrushnasthuthiyilninnum thudangi thrucchambaratthappan, agrashaalaamaathaavu ennivareyum sthuthiykkunnu. Ee kalayile mukhyabhaagam paniyarenna veshangalkkaanu. Haasyaathmakavesham kykaaryam cheyyunnathu ivaraanu. Kothaarippashuvinte parichaarakaraanathre paniyanmaar. Aadyaavasaanaveshakkaraanu ivar. Gruhanaayakaneyum naayikayeyum sthuthicchu pukazhtthi svaadheenicchu prathiphalatthuka vaanguka ennathaanu ivarude kadama. Enthumparayaanulla ivarude svaathanthryam 'kannaampaala kettiya paniyanmaareppole' ennoru shyliykku vazhivecchu .

 

varunna varshattheykkulla anugrahaashisukal nalkunnathaanu 'vaanaalum varkkatthum' -mecchappetta naalukalum

 

thulaamaasam 10-aam theeyathiyaanu kothaammooriyaattam aarambhikkuka. Malayasamudaayakkaaraanu saadhaarana kothaamoori kettuka. Oru samghatthil oru kothaammoori theyyavum (aankuttikalaanu ee theyyam kettuka) koode randu maarippaniyanmaarumundaakum. Chila samghangalil 4 paniyanmaarum undaakaarundu. Kothaammoori theyyatthinu arayil gomukham kettivacchittundaakum. Saadhaarana theyyangalkkullathu pole mukhatthezhutthum chamayangalum ee theyyatthinumundaakum. Paniyanmaankku mukhappaalayum, arayil kuruttholayum, poykkaathukalum undaakum. Ivare koodaathe vaadyasamghavum, paattupaadunnathil nayikkunnathinaayi sthreekalum ivarude koodeyundaakum. Oro veettilum ee samgham chellukayum kothaammooriyaattam nadatthukayum cheyyum. Chilayidangalil gokkalekkuricchulla paattupaadi aala (kaalitthozhutthu)ykku chuttum kothaammooriyaattam nadatthaarundu. Aramanikkooriladhikam oro veettilum kothaammooriyaattatthinu chelavazhikkendivarunnathukondu graamatthile veedukalilellaam kayariyirangaan 10 muthal 15 divasam vare edukkaarundu. Kothaammoori varumpol veedukalil sveekarikkunnathinaayi vilakkum thalikayum niranaazhiyum muratthil nelvitthum orukki vekkum. Veettil etthiya udan thanne kothaammooriyum paniyanmaarum ithinu valamvekkum. Thudarnnu paattukal paadum.

 

kothaariyaattatthil kothariykku purame randu paniyanmaarum oru kuriykkalum onnorando vaadyakkaarum undaakum. Kothaari vesham kettunnathu oru aankutti aayirikkum. Thalayil cheriya kireedam vecchu , mukhatthu chaayam thecchu , kannezhuthi, arayil kothaaritthattu bandhikkunnu.

 

olamedanju madakki, chuvappupattil pothinju, munpil pashuvinte thalayude roopavum pinnil vaalum chertthathaanu kothaaritthattu. Ithu arayilaninju athinte iruvashatthumulla charadu chumalilidum.

 

kothaammoori paattu

 

mukhamaayi cherukunnilammayude charitham kothaammoori paattile pradhaanapaattaanu. “aariyan naattil pirannorammakolatthu naadu kinaakkandin“ ennu thudangi cherukunnatthammayude katha parayunnathaanee paattu. Cherukunnilamma krushiyumaayi valare bandhamulloru graameenadevathayaayaanu kanakkilaakkappedunnathu. Kolatthirimaarude kuladevathayumaanu. Paappinisheri muthal cherukunnu vare neendukidakkunna “kolatthuvayal” ee ammayudethaanu. Ee paattukal koodaathe maadaayikkaavilammayeyum thalipparampatthappaneyum kuricchulla paattukalum vitthu polippaattu, kalasham polippaattu ennivayum paadum. Vividha vitthinangalude peru paranju aa vitthellaam ‘niranju polinju varena’mennaanu ee paattukalilullathu.

 

enthellaam nellu polika, chennellu vitthu polika poli ennu thudangi pathinettu vitthume paadippolippaan bhoomilokatthithaa keenjen aalavathukkalum vannaa godaavariyenna pashuvo -ennaanu polippaattilullathu.

 

madyamedukkunnathinte vishadaamshangale varnnikkunna paattaanu kalasham polippaattu. Kalasham(madyam) manushyarkkum devathakalkkum orupole priyappettathu thanne.

 

kaliyaadon kaliyaadon kaliyaadon kallekaliyaadon kallinte keezha chumattil ennu thudangi aarkkellaam venam kalasham thondacchan dyvatthinnum venam kalasham mutthappan dyvatthinum venam kalasham pottan dyvatthinum venam kalasham naadum polika nagaram polika kallum polika kalasham polika -ennaanu ee polippaattu avasaanippikkunnathu.

 

avatharana svabhaavavum reethikalum

 

poraattunaadakangalude svabhaavam prakadippikkunnoru kalaaroopamaanu kothaammoori. Mukhappaalakettikkazhinjaal paniyanmaarkkenthum parayaam. Vedaantham muthal ashleelam vare avar parayukayum cheyyum; pakshe, okkeyum saamoohya vimarshanatthinu vendiyaanennu maathram. Paattupaadikkazhinjaal nellum panavum thuniyum ivarkku veettukaar nalkum. Krushiyumaayum kannukaali valartthumaayum bandhappetta oru pradhaana aachaaramaanu kothaammooriyaattam. Cherukunnannapoornneshvariyude aithihyatthe adisthaanamaakkiyulla paattaanu kothaamoori samgham paadunnathenkilum paattinte ulladakkam sambandhicchu paniyanmaar chodikkunna ashleela dusoochanakal adangunna chodyangalum kkumgurukkalude uttharavum chilappol bhakthiyude athirvarampu lamghikkunnathaayirikkum. Thalipparampappane,paramashivane annapoornneshvariyudeaakarshana valayatthil veenupoya vidaprabhu aayippolum kothaamoori samgham avatharippikkum. Prathyulppannamathithvavum, narmma bhaavanayum ullavarkku maathrame ee kalayil shobhikkaan kazhiyoo.

 

kothaammooriyaattatthinte bhaavi

 

kuracchu varsham munpu vare kolatthunaattile palabhaagangalilum kothaammooriyaattam nilaninnirunnuvenkilum innevideyum ee kalaaroopam nadatthunnathaayi arivilla. Nammu

Terms And Service:We do not guarantee the accuracy of available data ..We Provide Information On Public Data.. Please consult an expert before using this data for commercial or personal use
DMCA.com Protection Status Powered By:Omega Web Solutions
© 2002-2017 Omega Education PVT LTD...Privacy | Terms And Conditions